continuo

continuo

English

Etymology 1

Noun

continuo (plural continuos)

  1. (music) Ellipsis of basso continuo.

Etymology 2

From Spanish continuo, ellipsis of hombre continuo (constant and steadfast man), from Latin continuus (constant, continuous).

Noun

continuo (plural continuos)

  1. (historical) A member of the personal guard of the medieval and early modern Spanish or Portuguese kings.
Alternative forms

Catalan

Pronunciation

IPA(key): (Central) [kun.tiˈnu.u]

Verb

continuo

  1. first-person singular present indicative of continuar

French

Pronunciation

  • Audio (France (Vosges)):(file)

Noun

continuo m (plural continuos)

  1. continuo

Galician

Pronunciation

  • IPA(key): /konˈtinwo/ [kon̪ˈt̪i.nwʊ]
  • Rhymes: -inwo
  • Hyphenation: con‧ti‧nuo

Etymology 1

Learned borrowing from Latin continuus.

Adjective

continuo (feminine continua, masculine plural continuos, feminine plural continuas)

  1. continuous
Derived terms
Further reading

Etymology 2

Verb

continuo

  1. (reintegrationist norm) first-person singular present indicative of continuar

Italian

Alternative forms

Pronunciation

  • IPA(key): /konˈti.nu.o/, /konˈti.nwo/[1]
  • Rhymes: -inuo, -inwo
  • Hyphenation: con‧tì‧nu‧o, con‧tì‧nuo

Etymology 1

Learned borrowing from Latin continuus, derived from contineō (to hold together).

Adjective

continuo (feminine continua, masculine plural continui, feminine plural continue)

  1. continuous
    Antonym: discontinuo
Derived terms

Further reading

  • continuo1 in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

Etymology 2

    Learned borrowing from Latin continuō (at once).

    Adverb

    continuo

    1. (obsolete) continuously
      Synonym: continuamente

    Further reading

    • continuo2 in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

    Etymology 3

    Noun use of the adjective.

    Noun

    continuo m (plural continui)

    1. that which has continuity or continuousness
      1. (physics, philosophy) that whose perception cannot be broken down into various distinct elementary perceptions
    2. (by extension) a prolonged series
    3. (mathematics) continuum (set of real numbers)
      Hypernym: insieme

    Further reading

    • continuo3 in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

    Etymology 4

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    continuo

    1. first-person singular present indicative of continuare

    References

    1. ^ continuo in Luciano Canepari, Dizionario di Pronuncia Italiana (DiPI)

    Anagrams

    Latin

    Pronunciation

    Etymology 1

      From continuus + .

      Verb

      continuō (present infinitive continuāre, perfect active continuāvī, supine continuātum); first conjugation

      1. (transitive) to join, connect, unite, make continuous
        Synonyms: colligo, illigo, ligo, cōnserō, coniungo, consocio, iungo, contraho, concilio
      2. (transitive, time) to follow successively or uninterruptedly or immediately, pursuit
        Synonyms: persequor, sequor, cōnsequor, excipiō, exsequor
      3. (transitive) to extend, prolong, lengthen
        Synonyms: extendō, porrigō, prōlongō, prōferō, prōtrahō, trahō, explicō
      4. (intransitive) to continue, keep on, do without pause, persist
      Conjugation
      Descendants

      Etymology 2

        From continuus + .

        Adverb

        continuō (not comparable)

        1. immediately, at once
        2. from the first
          Synonyms: statim, cōnfestim, īlicō, extemplō, prōtinus
          • c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Evangelium secundum Matthaeum.26.74-75:
            et continuo gallus cantavit. Et recordatus est Petrus verbi Iesu quod dixerat, "priusquam gallus cantet ter me negabis". Et egressus foras ploravit amare.
            (after Peter denies Jesus a third time) And the rooster immediately sang. Peter then remembered what Jesus had said, "before the rooster sings, you will deny me three times." And he went outside, and cried bitterly.

        Etymology 3

        Adjective

        continuō

        1. dative/ablative masculine/neuter singular of continuus

        References

        • continuo in Enrico Olivetti, editor (2003-2026), Dizionario Latino, Olivetti Media Communication
        • continuo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
        • continuo”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
        • continuo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
        • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
          • to continue one's office for another year: continuare magistratum (Sall. Iug. 37. 2)
          • to prolong some one's office for another year: continuare alicui magistratum
          • to march without interruption: iter continuare (B. C. 3. 11)
        • continuo in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[2], pre-publication website, 2005-2016

        Portuguese

        Verb

        continuo

        1. first-person singular present indicative of continuar; "I continue"

        Spanish

        Etymology

        Borrowed from Latin continuus.

        Pronunciation

        • IPA(key): /konˈtinwo/ [kõn̪ˈt̪i.nwo]
        • Rhymes: -inwo
        • Syllabification: con‧ti‧nuo

        Adjective

        continuo (feminine continua, masculine plural continuos, feminine plural continuas)

        1. (of actions) continual, constant (done or extending without interruption)
        2. (of areas) continuous, adjacent (extending from one to another without interruption)
        3. (of people) steady, persevering (continuing with one's task without interruption)
        4. (of values) continual, nondiscrete (existing in an uninterrupted continuum)

        Alternative forms

        Derived terms

        Noun

        continuo m (plural continuos)

        1. unity (an area extending without interruption)
        2. (chiefly historical) vassal (a man bound to perpetual service to a king or similar lord, especially as a) man-at-arms or bodyguard
        3. (historical) continuo (one of the 100 or so men-at-arms who formed the Spanish and Portuguese kings' perpetual personal guard)
        4. (music) continuo (basso continuo)

        Alternative forms

        Derived terms

        • solución de continuo

        Further reading