proflo

proflo

Latin

Etymology

    From prō- + flō.

    Pronunciation

    Verb

    prōflō (present infinitive prōflāre, perfect active prōflāvī, supine prōflātum); first conjugation (poetic, later in post-Augustan writers)

    1. (transitive) to blow forth, breathe out, exhale; (by extension) to emit, belch out
      • 8 CE, Ovidius, Fasti 1.569–574:
        Prima movet Cacus conlata proelia dextra
        remque ferox saxis stipitibusque gerit.
        Quis ubi nil agitur, patrias male fortis ad artes
        confugit, et flammas ore sonante vomit;
        quas quotiens proflat, spirare Typhoea credas
        et rapidum Aetnaeo fulgur ab igne iaci.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 45 CE – 96 CE, Statius, Thebais 11.264–267:
        [] : urit fera corda Menoeceus;
        nulla patri requies, illum quaeritque tenetque;
        illum sanguineos proflantem pectore riuos
        aspicit et saeua semper de turre cadentem.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 90 CE, Valerius Flaccus, Argonautica 7.567–572:
        Ac velut ex una siquando nube corusci
        ira Iovis torsit geminos mortalibus ignes
        aut duo cum pariter ruperunt vincula venti
        dantque fugam, sic tunc claustris evasit uterque
        taurus et immani proflavit turbine flammas
        arduus atque atro volvens incendia fluctu.
        (please add an English translation of this quotation)
      1. (in figurative use):
        irās prōflāreto puff and blow, fret, fume
        • 29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 9.324–326:
          Sīc memorat uōcemque premit, simul ēnse superbum
          Rhamnētem adgreditur, quī forte tapētibus altīs
          exstrūctus tōtō prōflābat pectore somnum, []
          (please add an English translation of this quotation)
        • 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 8.9:
          Elephans homine obvio forte in solitudine et simpliciter oberrante clemens placidusque etiam demonstrare viam traditur; idem vestigio hominis animadverso prius quam homine intremescere insidiarum metu, subsistere ab olfactu, circumspectare, iras proflare nec calcare, sed erutum proximo tradere, illum sequenti, simili nuntio usque ad extremum, tunc agmen circumagi et reverti aciemque derigi.
          (please add an English translation of this quotation)
        • c. 90 CE, Valerius Flaccus, Argonautica 6.434–435:
          flammiferos videt inter regia* tauros
          pascua Tartaream proflantes pectore noctem.
          (please add an English translation of this quotation)
    2. (transitive) to melt, to liquefy by blowing
      • 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 34.20.97:
        Sequens temperatura statuaria est eademque tabularis hoc modo: massa proflatur in primis, mox in proflatum additur tertia portio aeris collectanei, hoc est ex usu coempti. Peculiare in eo condimentum attritu domiti et consuetudine nitoris veluti mansuefacti. Miscentur et plumbi argentarii pondo duodena ac selibrae centenis proflati.
        (please add an English translation of this quotation)
    3. (transitive) to puff out
      • c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 7.13:
        Denique ipse etiam hilarior pro virili parte, ne praesenti negotio ut alienus discreparem, porrectius auribus proflatisque naribus rudivi fortiter, immo tonanti clamore personui.
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    Derived terms

    Further reading

    • prōflo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • prōflō”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • prōflo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.