parco
Italian
Pronunciation
- IPA(key): /ˈpar.ko/
- Rhymes: -arko
- Hyphenation: pàr‧co
Etymology 1
Adjective
parco (feminine parca, masculine plural parchi, feminine plural parche)
- frugal, moderate, temperate, sparing
- Synonyms: frugale, parsimonioso, sobrio
- Antonyms: dissoluto, sprecone
Derived terms
References
- parco1 in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana
Etymology 2
From Old French parc. First attested in the 14th c.[1]
Noun
parco m (plural parchi)
Descendants
- → Greek: πάρκο (párko)
- → Sardinian: parcu
References
- parco2 in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana
- ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1985), “parque”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary][1] (in Spanish), volume IV (Me–Re), Madrid: Gredos, →ISBN, page 407
Etymology 3
See the etymology of the corresponding lemma form.
Verb
parco
- first-person singular present indicative of parcare
Anagrams
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈpar.koː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈpar.ko]
Etymology 1
Disputed. According to De Vaan, from Proto-Italic *pe-arkō, from Proto-Indo-European *h₂epo (“off”) + *h₂erk- (“to hold, guard”) (whence arceō).[1] The linguist Michael Weiss suggests that the Proto-Indo-European compound *pe-h₂erk- became *pe-h₂ark-, then *peh₂ark-, whence *pah₂ark-, which became *pārk-, and then *park- via Osthoff's law. Weiss suggests that the pre-form *pe-h₂erk- may also be continued by Hittite 𒁉𒂊𒄯𒍣 (pé-e-ḫar-zi)[2] The LIV, however, derives the term from Proto-Indo-European *pr̥k-é-ti, itself from the putative root *perk-.[3] De Vaan rejects this theory, arguing that it is semantically unconvincing.[1]
Others make it cognate with Ancient Greek σπαρνός (sparnós, “rare”), English spare.(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
See also parcus.
Verb
parcō (present infinitive parcere, perfect active pepercī or parsī, supine parsum); third conjugation
- (+ dative or accusative) to spare, save up, economise
- Synonym: reservo
- (figuratively, + dative) to forgive someone, have mercy for, to be lenient to
- c. 50 BCE, Publilius Syrus, Sententiae:
- Bonīs nocet quisquis pepercit malīs.
- He does harm to the good, whoever has been lenient to the bad
- Bonīs nocet quisquis pepercit malīs.
- Augustus, Res Gestae Divi Augusti:
- victorque omnibus veniam petentibus civibus peperci.
- ... and victorious, I spared all the citizens desiring pardon.
- victorque omnibus veniam petentibus civibus peperci.
- c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de Bello Gallico VII.28:
- Non aetate confectis, non mulieribus, non infantibus pepercerunt
- They spared neither old men, women, or children
- Non aetate confectis, non mulieribus, non infantibus pepercerunt
- Thomas of Celano, Dies Irae:
- Huic ergo parce, Deus
- Then spare him, O God
- Huic ergo parce, Deus
- to let alone, omit
- (+ dative or a/ab + ablative) to refrain, abstain, avoid
Conjugation
- Perfect parsī is ante-Classical or post-Classical. Perfect parcuī and future participle parcitūrus are found rarely.
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | parcō | parcis | parcit | parcimus | parcitis | parcunt | ||||||
| imperfect | parcēbam | parcēbās | parcēbat | parcēbāmus | parcēbātis | parcēbant | |||||||
| future | parcam | parcēs | parcet | parcēmus | parcētis | parcent | |||||||
| perfect | pepercī, parsī, parcuī |
pepercistī, parsistī, parcuistī |
pepercit, parsit, parcuit |
pepercimus, parsimus, parcuimus |
pepercistis, parsistis, parcuistis |
pepercērunt, pepercēre, parsērunt, parsēre, parcuērunt, parcuēre | |||||||
| pluperfect | peperceram, parseram, parcueram |
pepercerās, parserās, parcuerās |
pepercerat, parserat, parcuerat |
pepercerāmus, parserāmus, parcuerāmus |
pepercerātis, parserātis, parcuerātis |
pepercerant, parserant, parcuerant | |||||||
| future perfect | pepercerō, parserō, parcuerō |
peperceris, parseris, parcueris |
pepercerit, parserit, parcuerit |
pepercerimus, parserimus, parcuerimus |
peperceritis, parseritis, parcueritis |
pepercerint, parserint, parcuerint | |||||||
| sigmatic future1 | parsō | parsis | parsit | parsimus | parsitis | parsint | |||||||
| passive | present | parcor | parceris, parcere |
parcitur | parcimur | parciminī | parcuntur | ||||||
| imperfect | parcēbar | parcēbāris, parcēbāre |
parcēbātur | parcēbāmur | parcēbāminī | parcēbantur | |||||||
| future | parcar | parcēris, parcēre |
parcētur | parcēmur | parcēminī | parcentur | |||||||
| perfect | parsus or parcitus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | parsus or parcitus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | parsus or parcitus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | parcam | parcās | parcat | parcāmus | parcātis | parcant | ||||||
| imperfect | parcerem | parcerēs | parceret | parcerēmus | parcerētis | parcerent | |||||||
| perfect | pepercerim, parserim, parcuerim |
pepercerīs, parserīs, parcuerīs |
pepercerit, parserit, parcuerit |
pepercerīmus, parserīmus, parcuerīmus |
pepercerītis, parserītis, parcuerītis |
pepercerint, parserint, parcuerint | |||||||
| pluperfect | pepercissem, parsissem, parcuissem |
pepercissēs, parsissēs, parcuissēs |
pepercisset, parsisset, parcuisset |
pepercissēmus, parsissēmus, parcuissēmus |
pepercissētis, parsissētis, parcuissētis |
pepercissent, parsissent, parcuissent | |||||||
| sigmatic aorist1 | parsim | parsīs | parsīt | parsīmus | parsītis | parsint | |||||||
| passive | present | parcar | parcāris, parcāre |
parcātur | parcāmur | parcāminī | parcantur | ||||||
| imperfect | parcerer | parcerēris, parcerēre |
parcerētur | parcerēmur | parcerēminī | parcerentur | |||||||
| perfect | parsus or parcitus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | parsus or parcitus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | parce | — | — | parcite | — | ||||||
| future | — | parcitō | parcitō | — | parcitōte | parcuntō | |||||||
| passive | present | — | parcere | — | — | parciminī | — | ||||||
| future | — | parcitor | parcitor | — | — | parcuntor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | parcere | parcī | parcēns | — | |||||||||
| future | parsūrum esse, parcitūrum esse |
parsum īrī, parcitum īrī |
parsūrus, parcitūrus |
parcendus, parcundus | |||||||||
| perfect | pepercisse, parsisse, parcuisse |
parsum esse, parcitum esse |
— | parsus, parcitus | |||||||||
| future perfect | — | parsum fore, parcitum fore |
— | — | |||||||||
| perfect potential | parsūrum fuisse, parcitūrum fuisse |
— | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| parcendī | parcendō | parcendum | parcendō | parsum, parcitum |
parsū, parcitū | ||||||||
1At least one use of the Old Latin "sigmatic future" and "sigmatic aorist" tenses is attested, which are used by Old Latin writers; most notably Plautus and Terence. The sigmatic future is generally ascribed a future or future perfect meaning, while the sigmatic aorist expresses a possible desire ("might want to").
Derived terms
Descendants
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
parcō
- dative/ablative masculine/neuter singular of parcus
References
- ↑ 1.0 1.1 De Vaan, Michiel (2008), Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 445
- ^ Weiss, Michael (1993) Studies in Italic Nominal Morphology (PhD thesis)[2], Cornell University, page 50
- ^ Rix, Helmut, editor (2001), “*perk-”, in Lexikon der indogermanischen Verben [Lexicon of Indo-European Verbs] (in German), 2nd edition, Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, →ISBN, page 476
- parco in Enrico Olivetti, editor (2003-2026), Dizionario Latino, Olivetti Media Communication
- “parco”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “parco”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “parco”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[3], London: Macmillan and Co.
- to spare no pains: labori, operae non parcere
- to incur few expenses: sumptui parcere (Fam. 16. 4)
- to spare no pains: labori, operae non parcere
- Walde, Alois; Hofmann, Johann Baptist (1954), “parco”, in Lateinisches etymologisches Wörterbuch (in German), 3rd edition, volume II, Heidelberg: Carl Winter, page 256
- Ernout, Alfred; Meillet, Antoine (1985), “parcō”, in Dictionnaire étymologique de la langue latine: histoire des mots[4] (in French), 4th edition, with additions and corrections of Jacques André, Paris: Klincksieck, published 2001, page 482
Portuguese
Etymology
Pronunciation
- (Brazil) IPA(key): /ˈpaʁ.ku/ [ˈpah.ku]
- (São Paulo) IPA(key): /ˈpaɾ.ku/
- (Rio de Janeiro) IPA(key): /ˈpaʁ.ku/ [ˈpaχ.ku]
- (Caipira) IPA(key): /ˈpaɻ.ku/
- (Southern Brazil) IPA(key): /ˈpaʁ.ko/ [ˈpah.ko]
- (Portugal) IPA(key): /ˈpaɾ.ku/
- Hyphenation: par‧co
Adjective
parco (feminine parca, masculine plural parcos, feminine plural parcas)
- scarce
- 1977, Clarice Lispector, A hora da estrela [The Hour of the Star]:
- Aliás o material de que disponho é parco e singelo demais, as informações sobre os personagens são poucas e não muito elucidativas, informações essas que penosamente me vêm de mim para mim mesmo, é trabalho de carpintaria.
- (please add an English translation of this quotation)
- parsimonious, thrifty, economical, frugal
- Synonyms: parcimonioso, econômico
References
- ^ “parco”, in Dicionário infopédia da Lingua Portuguesa (in Portuguese), Porto: Porto Editora, 2003–2026
- ^ “parco”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
Further reading
- “parco”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
Spanish
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈpaɾko/ [ˈpaɾ.ko]
- Rhymes: -aɾko
- Syllabification: par‧co
Adjective
parco (feminine parca, masculine plural parcos, feminine plural parcas)
Further reading
- “parco”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), online version 23.8.1, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 15 December 2025