gravito

gravito

See also: gravitó and gravitò

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ɡraˈvito/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ito
  • Syllabification: gra‧vi‧to

Noun

gravito (uncountable, accusative graviton)

  1. (physics) gravity

Further reading

Ido

Pronunciation

  • IPA(key): /ɡraˈvito/

Noun

gravito (plural graviti)

  1. (physics) gravity

Italian

Verb

gravito

  1. first-person singular present indicative of gravitare

Latin

Etymology

    Attested as early as the 1520s in the works of Agostino Nifo (c. 1473 – 1538 or 1545); from gravis +‎ -itō, or by metanalysis of gravitās.

    Pronunciation

    Verb

    gravitō (present infinitive gravitāre, perfect active gravitāvī, supine gravitātum); first conjugation

    1. (New Latin, Scientific Latin) to gravitate, to fall under the influence of gravity
      Coordinate term: levitō
      • 1525, Suessanus (Agostino Nifo), De Celo et Mundo (Latin translation of Aristoteles' On the Heavens), page 157:
        [] aer deſcẽdit a regione ignis.⁊ aſcẽdit a regione terrę ⁊ aquę:ergo aer grauitat ⁊ leuitat in loco eius medio.
        [ [] aer descendit a regione ignis et ascendit a regione terrae et aquae: ergo aer gravitat et levitat in loco eius medio.]
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1645, Albert Kyper, Institutiones physicae, page 482:
        An elementa in suis locis gravitent vel levitent? ℞. 1. Si gravitatio & levitatio sumatur adaequate pro actu gravitatis & levitatis, omnino cum & conservatio in loco actus sit, elementis naturaliter tribui debet.
        Do elements fall or rise in position? Response 1. If gravitation and levitation are put equally for the act of heaviness and lightness, in general when preservation is moreover in the place of the act, preservation ought naturally to be granted to the elements.
      • 1795, Simon L'Hulier, Principiorum calculi differentialis et integralis expositio elementaris, page 335:
        Gravitatio, quam corpus sphaericum exercet, sequitur rationem inversam duplicatam distantiae ab centro corporis hujus, quoad corpus gravitans extra illud situm est.
        Gravitation, which a spherical body wields, follows a double inverse rule of the distance from the center of this body, as long as the gravitating body is positioned outside of it.

    Conjugation

    Descendants

    • Catalan: gravitar
    • English: gravitate
    • French: graviter
    • Galician: gravitar
    • Italian: gravitare
    • Portuguese: gravitar
    • Spanish: gravitar

    Portuguese

    Verb

    gravito

    1. first-person singular present indicative of gravitar

    Spanish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡɾaˈbito/ [ɡɾaˈβ̞i.t̪o]
    • Rhymes: -ito
    • Syllabification: gra‧vi‧to

    Verb

    gravito

    1. first-person singular present indicative of gravitar