devius

devius

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /deˈvius/
  • Rhymes: -ius
  • Syllabification: de‧vi‧us

Verb

devius

  1. conditional of devii

Latin

Etymology

    From dē- (off) + via (road, street, path; way, method) + -us/-ius.

    Pronunciation

    Adjective

    dēvius (feminine dēvia, neuter dēvium); first/second-declension adjective

    1. out of the way
    2. devious
    3. inconstant, erroneous, inconsistent, foolish

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative dēvius dēvia dēvium dēviī dēviae dēvia
    genitive dēviī dēviae dēviī dēviōrum dēviārum dēviōrum
    dative dēviō dēviae dēviō dēviīs
    accusative dēvium dēviam dēvium dēviōs dēviās dēvia
    ablative dēviō dēviā dēviō dēviīs
    vocative dēvie dēvia dēvium dēviī dēviae dēvia

    References

    • devius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • devius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • devius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.