zwig
Old High German
Alternative forms
Etymology
From Proto-West Germanic *twīg, from Proto-Germanic *twīgą, whence Old English twiġ.
Noun
zwīg m
Declension
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | zwīg | zwīgā, zwīga |
| accusative | zwīg | zwīgā, zwīga |
| genitive | zwīges | zwīgo |
| dative | zwīge | zwīgum |
| instrumental | zwīgu | — |