ubertus

ubertus

Latin

Etymology

    From ūber (fruitful, copious) + -tus.

    Pronunciation

    Adjective

    ūbertus (feminine ūberta, neuter ūbertum); first/second-declension adjective

    1. fruitful
      Synonyms: fertilis, frūctuōsus
    2. copious, rich
      • c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 6.14.7:
        Sed ea ipsa genera dīcendī jam antīquitus trādita ab Homērō sunt tria in tribus: magnificum in Ulixe et ūbertum, subtīle in Menelāō et cohibitum, mixtum moderātumque in Nestore.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative ūbertus ūberta ūbertum ūbertī ūbertae ūberta
    genitive ūbertī ūbertae ūbertī ūbertōrum ūbertārum ūbertōrum
    dative ūbertō ūbertae ūbertō ūbertīs
    accusative ūbertum ūbertam ūbertum ūbertōs ūbertās ūberta
    ablative ūbertō ūbertā ūbertō ūbertīs
    vocative ūberte ūberta ūbertum ūbertī ūbertae ūberta

    References

    • ubertus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • ubertus in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 2, Hahnsche Buchhandlung