status

status

See also: Status, státus, statūs, and Statūs

English

Etymology

A learned borrowing from Latin status. A doublet of state and estate.

Pronunciation

Noun

status (countable and uncountable, plural statuses or status or (hypercorrect) stati)

  1. A person’s condition, position or standing relative to that of others.
    Superstition is highly correlated with economic status.
  2. Prestige or high standing.
    • 1957, Gladys Sellew, Paul Hanly Furfey, Sociology and Its Use in Nursing Service, Saunders, page 81:
      The king has status in his kingdom, and the pauper has status within his immediate group of peers.
    • 1979 April 28, Mary A. Lowry, “Those Wonderful Women in Their Flying Machines (review)”, in Gay Community News, page 10:
      It is no secret that the military was a bastion of racism and sexism keeping blacks and women in the housekeeping and other non-status jobs.
  3. A situation or state of affairs.
    Near-synonym: footing
    What's the status of the investigation?
    New York is known for its status as a financial center.
    • 2014 March 15, “Turn It Off”, in The Economist, volume 410, number 8878:
      If the takeover is approved, Comcast would control 20 of the top 25 cable markets, […]. Antitrust officials will need to consider Comcast's status as a monopsony (a buyer with disproportionate power), when it comes to negotiations with programmers, whose channels it pays to carry.
  4. (law) The legal condition of a person or thing.
    1. (Canada, usually used to modify another noun) The state (of a Canadian First Nations person) of being registered under the Indian Act.
      He is a status Indian.
  5. (social media) A function of some instant messaging applications, whereby a user may post a message that appears automatically to other users, if they attempt to make contact.
    I'm just about to update my status to "busy".
    • 2012, “Facebook Drama”, performed by Northern Cree:
      I read your status last night / You posted that someone else was holding you tight
  6. (medicine) Short for status epilepticus or status asthmaticus.

Usage notes

  • Rarely, statūs (following Latin) is found as the plural form.

Derived terms

Descendants

  • Cantonese: status

Translations

The translations below need to be checked and inserted above into the appropriate translation tables. See instructions at Wiktionary:Entry layout § Translations.

References

Further reading

Anagrams

Catalan

Noun

status m (invariable)

  1. alternative spelling of estatus

Chinese

Etymology

From English status.

Pronunciation

  • IPA(key): /stei̯⁵⁵ tʰɐs²¹/

Noun

status

  1. (Hong Kong Cantonese, colloquial) relationship status

Usage notes

Usually in the form A_ or O_, where _ is a number.

See also

  • 報status / 报status
  • A0
  • O1

Czech

Etymology

Borrowed from Latin status.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈstatus]

Noun

status m inan

  1. status

Declension

Derived terms

Further reading

Danish

Etymology

Learned borrowing from Latin status.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsdæːtus]

Noun

status c (singular definite statussen or statusen, plural indefinite statusser or statuser)

  1. status (condition)
  2. (accounting) a company's statements of assets and liabilities (annual accounts)
  3. status (station, social standing)

Declension

Declension of status
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative status statussen
statusen
statusser
statuser
statusserne
statuserne
genitive status' statussens
statusens
statussers
statusers
statussernes
statusernes

Derived terms

See also

References

Dutch

Etymology

Learned borrowing from Latin status.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈstaː.tʏs/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: sta‧tus

Noun

status m (plural statussen, diminutive statusje n)

  1. status (condition)
  2. status (legal position)
  3. status (station, social standing)
  4. medical file

Derived terms

Descendants

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈstatus/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -atus
  • Syllabification: sta‧tus

Verb

status

  1. conditional of stati

Finnish

Etymology

Borrowed from Latin status.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈstɑtus/, [ˈs̠tɑ̝t̪us̠]
  • Rhymes: -ɑtus
  • Syllabification(key): sta‧tus
  • Hyphenation(key): sta‧tus

Noun

status

  1. status (a person's position or standing; high standing)

Declension

Inflection of status (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
nominative status statukset
genitive statuksen statusten
statuksien
partitive statusta statuksia
illative statukseen statuksiin
singular plural
nominative status statukset
accusative nom. status statukset
gen. statuksen
genitive statuksen statusten
statuksien
partitive statusta statuksia
inessive statuksessa statuksissa
elative statuksesta statuksista
illative statukseen statuksiin
adessive statuksella statuksilla
ablative statukselta statuksilta
allative statukselle statuksille
essive statuksena statuksina
translative statukseksi statuksiksi
abessive statuksetta statuksitta
instructive statuksin
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of status (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative statukseni statukseni
accusative nom. statukseni statukseni
gen. statukseni
genitive statukseni statusteni
statuksieni
partitive statustani statuksiani
inessive statuksessani statuksissani
elative statuksestani statuksistani
illative statukseeni statuksiini
adessive statuksellani statuksillani
ablative statukseltani statuksiltani
allative statukselleni statuksilleni
essive statuksenani statuksinani
translative statuksekseni statuksikseni
abessive statuksettani statuksittani
instructive
comitative statuksineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative statuksesi statuksesi
accusative nom. statuksesi statuksesi
gen. statuksesi
genitive statuksesi statustesi
statuksiesi
partitive statustasi statuksiasi
inessive statuksessasi statuksissasi
elative statuksestasi statuksistasi
illative statukseesi statuksiisi
adessive statuksellasi statuksillasi
ablative statukseltasi statuksiltasi
allative statuksellesi statuksillesi
essive statuksenasi statuksinasi
translative statukseksesi statuksiksesi
abessive statuksettasi statuksittasi
instructive
comitative statuksinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative statuksemme statuksemme
accusative nom. statuksemme statuksemme
gen. statuksemme
genitive statuksemme statustemme
statuksiemme
partitive statustamme statuksiamme
inessive statuksessamme statuksissamme
elative statuksestamme statuksistamme
illative statukseemme statuksiimme
adessive statuksellamme statuksillamme
ablative statukseltamme statuksiltamme
allative statuksellemme statuksillemme
essive statuksenamme statuksinamme
translative statukseksemme statuksiksemme
abessive statuksettamme statuksittamme
instructive
comitative statuksinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative statuksenne statuksenne
accusative nom. statuksenne statuksenne
gen. statuksenne
genitive statuksenne statustenne
statuksienne
partitive statustanne statuksianne
inessive statuksessanne statuksissanne
elative statuksestanne statuksistanne
illative statukseenne statuksiinne
adessive statuksellanne statuksillanne
ablative statukseltanne statuksiltanne
allative statuksellenne statuksillenne
essive statuksenanne statuksinanne
translative statukseksenne statuksiksenne
abessive statuksettanne statuksittanne
instructive
comitative statuksinenne
third-person possessor
singular plural
nominative statuksensa statuksensa
accusative nom. statuksensa statuksensa
gen. statuksensa
genitive statuksensa statustensa
statuksiensa
partitive statustaan
statustansa
statuksiaan
statuksiansa
inessive statuksessaan
statuksessansa
statuksissaan
statuksissansa
elative statuksestaan
statuksestansa
statuksistaan
statuksistansa
illative statukseensa statuksiinsa
adessive statuksellaan
statuksellansa
statuksillaan
statuksillansa
ablative statukseltaan
statukseltansa
statuksiltaan
statuksiltansa
allative statukselleen
statuksellensa
statuksilleen
statuksillensa
essive statuksenaan
statuksenansa
statuksinaan
statuksinansa
translative statuksekseen
statukseksensa
statuksikseen
statuksiksensa
abessive statuksettaan
statuksettansa
statuksittaan
statuksittansa
instructive
comitative statuksineen
statuksinensa

Derived terms

Further reading

Anagrams

Indonesian

Etymology

From Dutch status, from Latin status.

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈstatus/ [ˈst̪a.t̪ʊs]
  • Rhymes: -atus
  • Syllabification: sta‧tus

Noun

status (plural status-status)

  1. status:
    1. a person’s condition, position or standing relative to that of others
    2. a situation or state of affairs
    3. a function of some instant messaging applications, whereby a user may post a message that appears automatically to other users, if they attempt to make contact
  2. (healthcare) a medical file, medical record
    • 2020, Nurman Hidaya, Alfianur, Fitriya Handayani, Manajemen dan Kepemimpinan dalam Keperawatan, Indramayu: Adab, →ISBN:
      Kegiatan audit dilakukan oleh kepala ruangan pada status pasien yang telah pulang atau meninggal.
      Audit was done by ward leader on discharged or death patient's medical record.
    • 2018, Anita Daniel, Secangkir Kopi di Sudut Rumah Sakit, Sleman: Diandra Kreatif:
      Suster April menyerahkan status pasien dengan nama Savannah Wiradinata.
      Nurse April brought Savannah Wiradinata's medical record.

Derived terms

  • berstatus
  • menstatuskan
  • status akreditasi
  • status aktif
  • status asmatikus
  • status bawaan
  • status capaian
  • status darurat
  • status diploid
  • status epileptikus
  • status gizi
  • status haploid
  • status hidrasi
  • status hukum
  • status imunisasi
  • status kepegawaian
  • status kepemilikan
  • status kewarganegaraan
  • status laten
  • status laut
  • status limnologis
  • status nonaktif
  • status otonomi
  • status pengiriman
  • status perkawinan
  • status pesanan
  • status pinjaman
  • status siaga
  • status sosial
  • status terakreditasi

Further reading

Italian

Etymology

    Borrowed from Latin status.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈsta.tus/
    • Rhymes: -atus
    • Hyphenation: stà‧tus

    Noun

    status m (invariable)

    1. status (position in society)

    Further reading

    • status in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

    Latin

    Pronunciation

    Etymology 1

      Inherited from Proto-Italic *statos. Perfect passive participle of sistō (to cause to stand, set, place) in its causative meaning.

      Participle

      status (feminine stata, neuter statum, adverb statim); first/second-declension participle

      1. fixed, set, having been set
      2. regular
      Declension

      First/second-declension adjective.

      Etymology 2

        Inherited from Proto-Italic *status, from Proto-Indo-European *stéh₂tus ~ *sth₂téws. Cognate with Proto-Slavic *statъ (wealth).

        Noun

        status m (genitive statūs); fourth declension

        1. state, status, condition
        2. position, place
        3. rank, status
          (Can we add an example for this sense?)
        4. (New Latin) state (a political division retaining a notable degree of autonomy)
          Status PapaeThe Papal States, the name of the former territory controlled by the Pope in Italy
          Status EcclēsiasticusThe Papal State, an alternative name of the former territory controlled by the Pope in Italy
          Status PontificusThe Papal State, yet another alternative name of the former territory controlled by the Pope in Italy
          Statūs Ūnītī AmericaeA New Latin translation of the United States; cf. Cīvitātēs Foederātae Americae.
        Declension

        Fourth-declension noun.

        singular plural
        nominative status statūs
        genitive statūs statuum
        dative statuī statibus
        accusative statum statūs
        ablative statū statibus
        vocative status statūs
        Derived terms
        Descendants

        References

        • status”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
        • status”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
        • "status", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)

        Lithuanian

        Pronunciation

        • IPA(key): /staˈtus/

        Adjective

        statùs m (feminine stati̇̀) stress pattern 4

        1. steep, precipitous
          status kalnas - a steep mountain

        Declension

        Non-pronominal forms (neįvardžiuotinės formos) of status
        positive degree
        neuter statù
        masculine feminine
        singular plural singular plural
        nominative statùs stãtūs stati̇̀ stãčios
        genitive stataũs stačių̃ stačiõs stačių̃
        dative stačiám stati̇́ems stãčiai stačióms
        accusative stãtų stačiùs stãčią stačiàs
        instrumental stačiù stačiai̇̃s stačià stačiomi̇̀s
        locative stačiamè stačiuosè stačiojè stačiosè
        vocative statùs stãtūs stati̇̀ stãčios
        comparative degree
        neuter stačiaũ
        masculine feminine
        singular plural singular plural
        nominative statèsnis statesni̇̀ statèsnė statèsnės
        genitive statèsnio statesnių̃ statesnė̃s statesnių̃
        dative statesniám statesni̇́ems statèsnei statesnė̃ms
        accusative statèsnį statesniùs statèsnę statesnès
        instrumental statesniù statesniai̇̃s statesnè statesnėmi̇̀s
        locative statesniamè statesniuosè statèsnėje statesnėsè
        superlative degree
        neuter stačiáusia
        masculine feminine
        singular plural singular plural
        nominative stačiáusias stačiáusi stačiáusia stačiáusios
        genitive stačiáusio stačiáusių stačiáusios stačiáusių
        dative stačiáusiam stačiáusiems stačiáusiai stačiáusioms
        accusative stačiáusią stačiáusius stačiáusią stačiáusias
        instrumental stačiáusiu stačiáusiais stačiáusia stačiáusiomis
        locative stačiáusiame stačiáusiuose stačiáusioje stačiáusiose
        Pronominal forms (įvardžiuotinės formos) of status
        positive degree
        masculine feminine
        singular plural singular plural
        nominative statùsis stati̇́eji stačióji stãčiosios
        genitive stãčiojo stačių̃jų stačiõsios stačių̃jų
        dative stačiájam stati̇́esiems stãčiajai stačiósioms
        accusative stãtųjį stačiúosius stãčiąją stačią́sias
        instrumental stačiúoju stačiai̇̃siais stačią́ja stačiõsiomis
        locative stačiãjame stačiuõsiuose stačiõjoje stačiõsiose
        vocative statùsis stati̇́eji stačióji stãčiosios
        comparative degree
        masculine feminine
        singular plural singular plural
        nominative statesnỹsis statesni̇́eji statesnióji statèsniosios
        genitive statèsniojo statesnių̃jų statesniõsios statesnių̃jų
        dative statesniájam statesni̇́esiems statèsniajai statesniósioms
        accusative statèsnįjį statesniúosius statèsniąją statesnią́sias
        instrumental statesniúoju statesniai̇̃siais statesnią́ja statesniõsiomis
        locative statesniãjame statesniuõsiuose statesniõjoje statesniõsiose
        superlative degree
        masculine feminine
        singular plural singular plural
        nominative stačiáusiasis stačiáusieji stačiáusioji stačiáusiosios
        genitive stačiáusiojo stačiáusiųjų stačiáusiosios stačiáusiųjų
        dative stačiáusiajam stačiáusiesiems stačiáusiajai stačiáusiosioms
        accusative stačiáusiąjį stačiáusiuosius stačiáusiąją stačiáusiąsias
        instrumental stačiáusiuoju stačiáusiaisiais stačiáusiąja stačiáusiosiomis
        locative stačiáusiajame stačiáusiuosiuose stačiáusiojoje stačiáusiosiose

        (Adjectives)

        • stačias

        Norwegian Bokmål

        Etymology

        From Latin status.

        Noun

        status m (definite singular statusen, indefinite plural statuser, definite plural statusene)

        1. status

        Derived terms

        References

        Norwegian Nynorsk

        Etymology

        From Latin status.

        Noun

        status m (definite singular statusen, indefinite plural statusar, definite plural statusane)

        1. status

        Derived terms

        References

        Polish

        Etymology

          Learned borrowing from Latin status.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ˈsta.tus/
          • Audio:(file)
          • Rhymes: -atus
          • Syllabification: sta‧tus

          Noun

          status m inan

          1. status (person’s position or standing)
            Synonyms: położenie, pozycja
          2. (law) status (legal condition)
          3. importance, weight
            Synonyms: funkcja, ranga, znaczenie

          Declension

          Further reading

          • status”, in Wielki słownik języka polskiego[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
          • status”, in Polish dictionaries at PWN[4] (in Polish)

          Portuguese

          Etymology

            Unadapted borrowing from Latin status. Doublet of estado.

            Pronunciation

             

            Noun

            status m (invariable)

            1. (sociology) status; standing (a person’s importance relative to others)
              Synonym: estatuto
            2. status; state (a condition at some point in time)
              Synonym: estado
            3. status; prestige
              • 2007, Márcia Tolotti, As Armadilhas do Consumo, Elsevier Brasil, →ISBN, page 51:
                O desejo por status pode ser considerado, no seu extremo, uma doença moderna e coletiva. Isso ocorre quando a falta ou a escassez de bens materiais representa um autodesprezo e uma prova de inferioridade.
                (please add an English translation of this quotation)

            Further reading

            Romanian

            Etymology

            Borrowed from Latin status.

            Noun

            status n (plural statusuri)

            1. state, status, condition

            Declension

            singular plural
            indefinite definite indefinite definite
            nominative-accusative status statusul statusuri statusurile
            genitive-dative status statusului statusuri statusurilor
            vocative statusule statusurilor

            Romansh

            Etymology

            Borrowed from Latin status.

            Noun

            status m

            1. status

            Synonyms

            • (Rumantsch Grischun, Sursilvan, Surmiran) stadi

            Serbo-Croatian

            Etymology

            Borrowed from Latin status.

            Pronunciation

            • IPA(key): /stǎːtus/
            • Hyphenation: sta‧tus

            Noun

            státus m inan (Cyrillic spelling ста́тус)

            1. status, rank

            Declension

            Declension of status
            singular plural
            nominative status statusi
            genitive statusa statusa
            dative statusu statusima
            accusative status statuse
            vocative statuse statusi
            locative statusu statusima
            instrumental statusom statusima

            Spanish

            Pronunciation

            • IPA(key): /ˈstatus/ [ˈst̪a.t̪us]
              • Rhymes: -atus
              • Syllabification: sta‧tus
            • IPA(key): /esˈtatus/ [esˈt̪a.t̪us]
              • Rhymes: -atus

            Noun

            status m (plural status)

            1. alternative spelling of estatus

            Further reading

            Seco, Manuel; Andrés, Olimpia; Ramos, Gabino (2023), “status”, in Diccionario del español actual (in Spanish), third digital edition, Fundación BBVA

            Swedish

            Etymology

            From Latin status.

            Pronunciation

            • Audio:(file)

            Noun

            status c

            1. status (state)
            2. status ((high) social standing)

            Declension

            References