sprawca
Polish
Etymology
Etymology tree
Deverbal from sprawić.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈspraf.t͡sa/
Audio: (file) - Rhymes: -aft͡sa
- Syllabification: spraw‧ca
Noun
sprawca m pers (female equivalent sprawczyni)
- creator (one who creates)
- culprit
- (law) perpetrator
Declension
Declension of sprawca
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | sprawca | sprawcy/sprawce (deprecative) |
| genitive | sprawcy | sprawców |
| dative | sprawcy | sprawcom |
| accusative | sprawcę | sprawców |
| instrumental | sprawcą | sprawcami |
| locative | sprawcy | sprawcach |
| vocative | sprawco | sprawcy |
Related terms
adjective
- sprawczy