secessus

secessus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of sēcēdō (to withdraw, rebel).

Participle

sēcessus (feminine sēcessa, neuter sēcessum); first/second-declension participle

  1. withdrawn
  2. seceded
  3. rebelled
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative sēcessus sēcessa sēcessum sēcessī sēcessae sēcessa
genitive sēcessī sēcessae sēcessī sēcessōrum sēcessārum sēcessōrum
dative sēcessō sēcessae sēcessō sēcessīs
accusative sēcessum sēcessam sēcessum sēcessōs sēcessās sēcessa
ablative sēcessō sēcessā sēcessō sēcessīs
vocative sēcesse sēcessa sēcessum sēcessī sēcessae sēcessa

Etymology 2

    From sēcēdō (I withdraw, rebel) + -tus (noun formation suffix).

    Noun

    sēcessus m (genitive sēcessūs); fourth declension

    1. withdrawal, retreat, recess, solitude
      Synonyms: recessus, sēcessiō, cessiō, dēcessiō, recessiō, discessus, discessiō, ēgressus, excessiō, dīgressiō, dīgressus, excessus, dēcessus
      Antonyms: prōgressus, prōgressiō, prōcessus, prōcessiō, accessus, accessiō
    2. privy, cesspool
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative sēcessus sēcessūs
    genitive sēcessūs sēcessuum
    dative sēcessuī sēcessibus
    accusative sēcessum sēcessūs
    ablative sēcessū sēcessibus
    vocative sēcessus sēcessūs

    References

    • secessus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • secessus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "secessus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • secessus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.