planities

planities

Latin

Alternative forms

Etymology

    From plānus (flat, level) + -itiēs.

    Noun

    plānitiēs f (genitive plānitiēī); fifth declension

    1. plain, plateau
    2. flatness

    Declension

    Fifth-declension noun.

    singular plural
    nominative plānitiēs plānitiēs
    genitive plānitiēī plānitiērum
    dative plānitiēī plānitiēbus
    accusative plānitiem plānitiēs
    ablative plānitiē plānitiēbus
    vocative plānitiēs plānitiēs

    Descendants

    • Italian: planizie, planizia
    • Catalan: planícia
    • Portuguese: planície
    • Spanish: planicie

    References

    • planities”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • planities”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.