pabo
See also: påbo
Asi
Etymology
From Spanish pavo (“turkey”), from Latin pāvō.
Noun
pabo
Basque
Etymology 1
Noun
pabo anim
- (dated) turkey
- Synonym: indoilar
Declension
| indefinite | singular | plural | proximal plural | |
|---|---|---|---|---|
| absolutive | pabo | paboa | paboak | pabook |
| ergative | pabok | paboak | paboek | pabook |
| dative | pabori | paboari | paboei | pabooi |
| genitive | paboren | paboaren | paboen | paboon |
| comitative | paborekin | paboarekin | paboekin | pabookin |
| causative | paborengatik | paboarengatik | paboengatik | paboongatik |
| benefactive | paborentzat | paboarentzat | paboentzat | paboontzat |
| instrumental | paboz | paboaz | paboez | pabootaz |
| inessive | paborengan | paboarengan | paboengan | paboongan |
| locative | — | — | — | — |
| allative | paborengana | paboarengana | paboengana | paboongana |
| terminative | paborenganaino | paboarenganaino | paboenganaino | paboonganaino |
| directive | paborenganantz | paboarenganantz | paboenganantz | paboonganantz |
| destinative | paborenganako | paboarenganako | paboenganako | paboonganako |
| ablative | paborengandik | paboarengandik | paboengandik | paboongandik |
| partitive | paborik | — | — | — |
| prolative | pabotzat | — | — | — |
Etymology 2
Noun
pabo inan
- (Soule, rare) opium poppy
- Synonym: lo-belar
Further reading
- “pabo”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005
Cebuano
Pronunciation
- Hyphenation: pa‧bo
- IPA(key): /ˈpabo/ [ˈpa.bo]
Etymology 1
From Spanish pavo (“turkey”), from Latin pāvō.
Noun
pabo
Etymology 2
Short for pabuwad-buwad.
Verb
pabo
Usage notes
- Used as a reply when someone asks you what you are eating with your rice. Used to trick a person in to thinking you are eating turkey with your rice instead of dried fish.
Latin
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈpa.boː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈpaː.bo]
Noun
pabō m (genitive pabōnis); third declension
- (Late Latin) A one-wheeled vehicle, wheelbarrow.
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | pabō | pabōnēs |
| genitive | pabōnis | pabōnum |
| dative | pabōnī | pabōnibus |
| accusative | pabōnem | pabōnēs |
| ablative | pabōne | pabōnibus |
| vocative | pabō | pabōnēs |
Derived terms
References
- “pabo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- "pabo", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “pabo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Tagalog
Etymology
Borrowed from Spanish pavo (“turkey”), from Latin pāvō.
Pronunciation
- (Standard Tagalog) IPA(key): /ˈpabo/ [ˈpaː.bo]
- Rhymes: -abo
- Syllabification: pa‧bo
Noun
pabo (Baybayin spelling ᜉᜊᜓ)
Related terms
Further reading
- “pabo”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018