odbiec

odbiec

Polish

Alternative forms

  • odbiegnąć

Etymology

    From od- + biec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɔd.bjɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔdbjɛt͡s
    • Syllabification: od‧biec

    Verb

    odbiec pf (imperfective odbiegać)

    1. (intransitive) to run away, to depart by running

    Conjugation

    Conjugation of odbiec pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive odbiec
    future tense 1st odbiegnę odbiegniemy
    2nd odbiegniesz odbiegniecie
    3rd odbiegnie odbiegną
    impersonal odbiegnie się
    past tense 1st odbiegłem,
    -(e)m odbiegł
    odbiegłam,
    -(e)m odbiegła
    odbiegłom,
    -(e)m odbiegło
    odbiegliśmy,
    -(e)śmy odbiegli
    odbiegłyśmy,
    -(e)śmy odbiegły
    2nd odbiegłeś,
    -(e)ś odbiegł
    odbiegłaś,
    -(e)ś odbiegła
    odbiegłoś,
    -(e)ś odbiegło
    odbiegliście,
    -(e)ście odbiegli
    odbiegłyście,
    -(e)ście odbiegły
    3rd odbiegł odbiegła odbiegło odbiegli odbiegły
    impersonal odbiegnięto
    conditional 1st odbiegłbym,
    bym odbiegł
    odbiegłabym,
    bym odbiegła
    odbiegłobym,
    bym odbiegło
    odbieglibyśmy,
    byśmy odbiegli
    odbiegłybyśmy,
    byśmy odbiegły
    2nd odbiegłbyś,
    byś odbiegł
    odbiegłabyś,
    byś odbiegła
    odbiegłobyś,
    byś odbiegło
    odbieglibyście,
    byście odbiegli
    odbiegłybyście,
    byście odbiegły
    3rd odbiegłby,
    by odbiegł
    odbiegłaby,
    by odbiegła
    odbiegłoby,
    by odbiegło
    odbiegliby,
    by odbiegli
    odbiegłyby,
    by odbiegły
    impersonal odbiegnięto by
    imperative 1st niech odbiegnę odbiegnijmy
    2nd odbiegnij odbiegnijcie
    3rd niech odbiegnie niech odbiegną
    anterior adverbial participle odbiegłszy
    verbal noun odbiegnięcie

    Further reading

    • odbiec”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • odbiec”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)