mutatio
Latin
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [muːˈtaː.ti.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [muˈtat.t͡si.o]
Noun
mūtātiō f (genitive mūtātiōnis); third declension
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mūtātiō | mūtātiōnēs |
| genitive | mūtātiōnis | mūtātiōnum |
| dative | mūtātiōnī | mūtātiōnibus |
| accusative | mūtātiōnem | mūtātiōnēs |
| ablative | mūtātiōne | mūtātiōnibus |
| vocative | mūtātiō | mūtātiōnēs |
Descendants
- → Asturian: mutación
- → Catalan: mutació
- → Dutch: mutatie
- → English: mutation
- → French: mutation
- → Friulian: mutazion
- → Galician: mutación
- → Italian: mutazione
- → Macedonian: мутација (mutacija)
- Norwegian: mutasjon (Bokmål), mutasjon (Nynorsk)
- → Occitan: mutacion
- → Piedmontese: mutassion
- → Polish: mutacja
- → Portuguese: mutação
- → Romanian: mutație
- → Russian: мутация (mutacija)
- → Spanish: mutación
- → Turkish: mutasyon
References
- “mutatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “mutatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “mutatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.