mutacja

mutacja

Polish

Etymology

Etymology tree
Latin mūtō
Proto-Indo-European *-tis
Proto-Indo-European *-Hō
Proto-Indo-European *-tiHō
Proto-Italic *-tiō
Latin -tio
Latin mūtātiōlbor.
Polish mutacja

    Learned borrowing from Latin mūtātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /muˈta.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: mu‧ta‧cja

    Noun

    mutacja f

    1. mutation (any alteration or change)
    2. (genetics) mutation (heritable change in genetic material)
    3. voice change

    Declension

    Declension of mutacja
    singular plural
    nominative mutacja mutacje
    genitive mutacji mutacji/mutacyj (archaic)
    dative mutacji mutacjom
    accusative mutację mutacje
    instrumental mutacją mutacjami
    locative mutacji mutacjach
    vocative mutacjo mutacje

    Derived terms

    adjective
    • mutacyjny
    noun
    • mutacjonizm
    verbs

    Further reading

    • “mutacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “mutacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.