muneratio

muneratio

Latin

Etymology

    From mūnerō + -tiō (-tion).

    Pronunciation

    Noun

    mūnerātiō f (genitive mūnerātiōnis); third declension

    1. (Late Latin) A giving, presenting.

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative mūnerātiō mūnerātiōnēs
    genitive mūnerātiōnis mūnerātiōnum
    dative mūnerātiōnī mūnerātiōnibus
    accusative mūnerātiōnem mūnerātiōnēs
    ablative mūnerātiōne mūnerātiōnibus
    vocative mūnerātiō mūnerātiōnēs

    Descendants

    • Italian: munerazione

    References

    • muneratio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • muneratio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

    Anagrams