mim

mim

See also: Appendix:Variations of "mim"

Translingual

Symbol

mim

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Alacatlatzala Mixtec.

See also

  • Wiktionary’s coverage of Alacatlatzala Mixtec terms

English

Etymology 1

Adjective

mim (comparative mimmer, superlative mimmest) (UK, dialect)

  1. Demure; shy.
  2. Prim; prudish.

Etymology 2

Noun

mim (plural mims)

  1. Alternative form of meem (Arabic letter).
    • 2014, Asim Roy, The Islamic Syncretistic Tradition in Bengal, page 124:
      The esoteric identity and importance of the Perso-Arabic letter, mim, and its Bengali equivalent, ma, were stressed. The letter, when added to Ahad, made Ahmad and Muhammad as well.

See also

Anagrams

Azerbaijani

Etymology

Borrowed from Arabic مِيم (mīm).

Noun

mim (definite accusative mimi, plural mimlər)

  1. the Arabic letter م

Declension

Declension of mim
singular plural
nominative mimmimlər
definite accusative mimimimləri
dative miməmimlərə
locative mimdəmimlərdə
ablative mimdənmimlərdən
definite genitive miminmimlərin
Possessive forms of mim
nominative
singular plural
mənim (my) mimim mimlərim
sənin (your) mimin mimlərin
onun (his/her/its) mimi mimləri
bizim (our) mimimiz mimlərimiz
sizin (your) miminiz mimləriniz
onların (their) mimi or mimləri mimləri
accusative
singular plural
mənim (my) mimimi mimlərimi
sənin (your) mimini mimlərini
onun (his/her/its) mimini mimlərini
bizim (our) mimimizi mimlərimizi
sizin (your) miminizi mimlərinizi
onların (their) mimini or mimlərini mimlərini
dative
singular plural
mənim (my) mimimə mimlərimə
sənin (your) miminə mimlərinə
onun (his/her/its) miminə mimlərinə
bizim (our) mimimizə mimlərimizə
sizin (your) miminizə mimlərinizə
onların (their) miminə or mimlərinə mimlərinə
locative
singular plural
mənim (my) mimimdə mimlərimdə
sənin (your) mimində mimlərində
onun (his/her/its) mimində mimlərində
bizim (our) mimimizdə mimlərimizdə
sizin (your) miminizdə mimlərinizdə
onların (their) mimində or mimlərində mimlərində
ablative
singular plural
mənim (my) mimimdən mimlərimdən
sənin (your) mimindən mimlərindən
onun (his/her/its) mimindən mimlərindən
bizim (our) mimimizdən mimlərimizdən
sizin (your) miminizdən mimlərinizdən
onların (their) mimindən or mimlərindən mimlərindən
genitive
singular plural
mənim (my) mimimin mimlərimin
sənin (your) miminin mimlərinin
onun (his/her/its) miminin mimlərinin
bizim (our) mimimizin mimlərimizin
sizin (your) miminizin mimlərinizin
onların (their) miminin or mimlərinin mimlərinin

References

Catalan

Etymology

Borrowed from Latin mīmus.

Pronunciation

  • IPA(key): (Central, Balearic, Valencia) [ˈmim]
  • Audio (Barcelona):(file)
  • Rhymes: -im

Noun

mim m (plural mims)

  1. mime (a pantomime actor)
  2. mime (act of miming)

Further reading

Chungli Ao

Etymology

From Proto-Central Naga *m-ʒəm.

Pronunciation

  • IPA(key): /mi˥.jɯm˥/, [mi˥.jim˥]

Noun

mim

  1. poison, venom

Further reading

  • Bruhn, Daniel Wayne (2014), A Phonological Reconstruction of Proto-Central Naga[2], Berkeley: University of California, pages 61, 220
  • Clark, Mary M. (1893), Ao Naga grammar with illustrative phrases and vocabulary, Molung: Assam Secretariat Printing Office, page 148

Cornish

Etymology

Borrowed from English mime, from Latin mimus.

Noun

mim m (plural mimyow)

  1. mime, mimic

Derived terms

  • mimya (mime, verb)

Mutation

Mutation of mim
radical soft aspirate hard mixed
mim vim unchanged unchanged fim,
vim*

* after 'th
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Cornish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  • mim” in Cornish Dictionary / Gerlyver Kernewek, Akademi Kernewek.

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmɪm]

Noun

mim m anim

  1. a mime, a pantomime actor

Declension

German

Pronunciation

Contraction

mim

  1. (colloquial) contraction of mit +‎ dem
    Ich fahr da mim Auto hin.
    I'm going there by car.

Hausa

Etymology

From Arabic مِيم (mīm).

Pronunciation

  • IPA(key): /mím/
    • (Standard Kano Hausa) IPA(key): [mɪ́ŋ]

Noun

mim f

  1. mim (letter of the Arabic alphabet)

Hungarian

Etymology

mi (what) +‎ -m (my, of mine, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmim]
  • Hyphenation: mim

Pronoun

mim

  1. first-person singular single-possession possessive of mi

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative mim
accusative mimet
dative mimnek
instrumental mimmel
causal-final mimért
translative mimmé
terminative mimig
essive-formal mimként
essive-modal
inessive mimben
superessive mimen
adessive mimnél
illative mimbe
sublative mimre
allative mimhez
elative mimből
delative mimről
ablative mimtől
non-attributive
possessive – singular
mimé
non-attributive
possessive – plural
miméi

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin mīmus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmim/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -im
    • Syllabification: mim

    Noun

    mim m pers

    1. mime (pantomime actor)
      Synonyms: mimik, pantomimista

    Declension

    Noun

    mim m inan

    1. (theater) mime (classical theatrical entertainment in the form of farce)

    Declension

    adjectives
    adverbs

    Further reading

    • mim”, in Wielki słownik języka polskiego[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • mim”, in Polish dictionaries at PWN[4] (in Polish)

    Portuguese

    Alternative forms

    • mi (archaic)
    • my (obsolete)
    • mym (obsolete)

    Etymology

    From Old Galician-Portuguese mi, min from Latin mihi, from Proto-Indo-European *méǵʰye, dative of *éǵh₂ (I).

    Pronunciation

    Pronoun

    mim

    1. first-person singular prepositional pronoun
      • 2000, J. K. Rowling, Lia Wyler, Harry Potter e o Cálice de Fogo, Rocco, page 514:
        E quantos serão bastante tolos para ficar longe de mim?
        And how many will be foolish enough to stay away from me?
    2. (proscribed) used instead of eu as the subject of a subordinate clause following para, eg: para mim fazer instead of standard para eu fazer (for me to do)

    Quotations

    For quotations using this term, see Citations:mim.

    See also

    Portuguese personal pronouns
    number person nominative
    (subject)
    accusative
    (direct object)
    dative
    (indirect object)
    prepositional prepositional
    with com
    non-declining
    singular first eu me mim comigo
    second tu te ti contigo você
    o senhor m
    a senhora f
    third m ele o (lo, no) lhe ele com ele o mesmo
    f ela a (la, na) ela com ela a mesma
    plural first nós nos nós connosco (Portugal)
    conosco (Brazil)
    a gente
    second vós vos vós convosco
    com vós
    vocês
    os senhores m
    as senhoras f
    third m eles os (los, nos) lhes eles com eles os mesmos
    f elas as (las, nas) elas com elas as mesmas
    reflexive third /
    indefinite
    se si consigo o mesmo etc. (reflexive)

    Further reading

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from French mime.

    Noun

    mim n (plural mimuri)

    1. pantomime

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative mim mimul mimuri mimurile
    genitive-dative mim mimului mimuri mimurilor
    vocative mimule mimurilor

    Scots

    Alternative forms

    • mimm

    Etymology

    From Early Scots mim, imitative of pursing the lips.[1] Compare English mum (silent).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈmɪm][1]

    Adjective

    mim (comparative mair mim, superlative maist mim)

    1. restrained, peaceable
    2. prim, prudish, modest

    Adverb

    mim (comparative mair mim, superlative maist mim)

    1. mincingly

    Verb

    mim (third-person singular simple present mims, present participle mimin, simple past and past participle mimt)

    1. (intransitive) to act in a prim manner
    2. (intransitive) to move in a prim manner

    References

    Serbo-Croatian

    Etymology

    From meme.

    Noun

    mim m anim (Cyrillic spelling мим)

    1. (Internet slang) meme

    Declension

    Declension of mim
    singular plural
    nominative mim mimovi
    genitive mima mimova
    dative mimu mimovima
    accusative mima mimove
    vocative mimu mimovi
    locative mimu mimovima
    instrumental mimom mimovima

    Swedish

    Noun

    mim c

    1. mime (pantomime, form of acting without words)
      Synonym: pantomim

    Declension

    References

    Turkish

    Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish میم (mîm), from Arabic مِيم (mīm).

    Noun

    mim (definite accusative mimi, plural mimler)

    1. Name of the 24th letter of the Arabic alphabet, mem (‍م), representing the sound /m/.
      • Previous: ل
      • Next: ن
    Declension
    Declension of mim
    singular plural
    nominative mim mimler
    definite accusative mimi mimleri
    dative mime mimlere
    locative mimde mimlerde
    ablative mimden mimlerden
    genitive mimin mimlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular mimim mimlerim
    2nd singular mimin mimlerin
    3rd singular mimi mimleri
    1st plural mimimiz mimlerimiz
    2nd plural miminiz mimleriniz
    3rd plural mimleri mimleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular mimimi mimlerimi
    2nd singular mimini mimlerini
    3rd singular mimini mimlerini
    1st plural mimimizi mimlerimizi
    2nd plural miminizi mimlerinizi
    3rd plural mimlerini mimlerini
    dative
    singular plural
    1st singular mimime mimlerime
    2nd singular mimine mimlerine
    3rd singular mimine mimlerine
    1st plural mimimize mimlerimize
    2nd plural miminize mimlerinize
    3rd plural mimlerine mimlerine
    locative
    singular plural
    1st singular mimimde mimlerimde
    2nd singular miminde mimlerinde
    3rd singular miminde mimlerinde
    1st plural mimimizde mimlerimizde
    2nd plural miminizde mimlerinizde
    3rd plural mimlerinde mimlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular mimimden mimlerimden
    2nd singular miminden mimlerinden
    3rd singular miminden mimlerinden
    1st plural mimimizden mimlerimizden
    2nd plural miminizden mimlerinizden
    3rd plural mimlerinden mimlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular mimimin mimlerimin
    2nd singular miminin mimlerinin
    3rd singular miminin mimlerinin
    1st plural mimimizin mimlerimizin
    2nd plural miminizin mimlerinizin
    3rd plural mimlerinin mimlerinin

    Etymology 2

    Abbreviation of mühim (important), from Ottoman Turkish مهم, from Arabic مُهِمّ (muhimm).

    Noun

    mim (definite accusative mimi, plural mimler)

    1. (historical) nota bene sign.
    Derived terms

    Etymology 3

    Abbreviation of mevcut, from Ottoman Turkish موجود, from Arabic ْمَوْجُود (mawjūd).

    Noun

    mim (definite accusative mimi, plural mimler)

    1. (obsolete) Indicates that something or someone is present, exists.

    Etymology 4

    Abbreviation of temme and temmet, from Ottoman Turkish تم or تمت, Arabic تَمَّ (tamma) or تَمَّتْ (tammat).

    Noun

    mim (definite accusative mimi, plural mimler)

    1. (obsolete) Indicates that something is completed, such as a manuscript; the end sign.

    Uzbek

    Etymology

    Borrowed from Arabic مِيم (mīm).

    Noun

    mim (plural mimlar)

    1. the Arabic letter م

    Declension

    Declension of mim
    singular plural
    nominative mim mimlar
    genitive mimning mimlarning
    dative mimga mimlarga
    definite accusative mimni mimlarni
    locative mimda mimlarda
    ablative mimdan mimlardan
    similative mimdek mimlardek
    Possessive forms of mim
    1st person singular
    singular plural
    nominative mimim mimlarim
    genitive mimimning mimlarimning
    dative mimimga mimlarimga
    definite accusative mimimni mimlarimni
    locative mimimda mimlarimda
    ablative mimimdan mimlarimdan
    similative mimimdek mimlarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative miming mimlaring
    genitive mimingning mimlaringning
    dative mimingga mimlaringga
    definite accusative mimingni mimlaringni
    locative mimingda mimlaringda
    ablative mimingdan mimlaringdan
    similative mimingdek mimlaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative mimi mimlari
    genitive mimining mimlarining
    dative mimiga mimlariga
    definite accusative mimini mimlarini
    locative mimida mimlarida
    ablative mimidan mimlaridan
    similative mimidek mimlaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative mimimiz mimlarimiz
    genitive mimimizning mimlarimizning
    dative mimimizga mimlarimizga
    definite accusative mimimizni mimlarimizni
    locative mimimizda mimlarimizda
    ablative mimimizdan mimlarimizdan
    similative mimimizdek mimlarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative mimingiz mimlaringiz
    genitive mimingizning mimlaringizning
    dative mimingizga mimlaringizga
    definite accusative mimingizni mimlaringizni
    locative mimingizda mimlaringizda
    ablative mimingizdan mimlaringizdan
    similative mimingizdek mimlaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative mimi mimlari
    genitive mimining mimlarining
    dative mimiga mimlariga
    definite accusative mimini mimlarini
    locative mimida mimlarida
    ablative mimidan mimlaridan
    similative mimidek mimlaridek