licentiatus

licentiatus

Latin

Pronunciation

Etymology 1

    From licentiō (grant leave) + -tus (action noun suffix).

    Noun

    licentiātus m (genitive licentiātūs); fourth declension

    1. freedom, license
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative licentiātus licentiātūs
    genitive licentiātūs licentiātuum
    dative licentiātuī licentiātibus
    accusative licentiātum licentiātūs
    ablative licentiātū licentiātibus
    vocative licentiātus licentiātūs
    Descendants
    • English: licentiate

    Etymology 2

    Participle

    licentiātus (feminine licentiāta, neuter licentiātum); first/second-declension participle

    1. (Medieval Latin) licensed
    Declension

    First/second-declension adjective.

    Derived terms
    • licentiātīvus

    References

    • licentiatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • licentiatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Niermeyer, Jan Frederik (1976), “licentiatus”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus, Leiden, Boston: E. J. Brill