letaliter

letaliter

Latin

Etymology

    From lētālis (lethal, deadly) + -ter.

    Pronunciation

    Adverb

    lētāliter (comparative lētālius, superlative lētālissimē)

    1. lethally, mortally
      • 380 CE – 392 CE, Ammianus Marcellinus, Res Gestae 14.5:
        et quia languente dextera, letaliter ferire non potuit, iam districtum mucronem in proprium latus inpegit.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 310 CEc. 394 CE, Ausonius, Epigrammata Ausonii de diversis rebus 27:
        nec contenta ictos letaliter ire per artus, / coniungit mortes una sagitta duas.
        and not content to lethally drive its course through the stricken limbs, a single arrow deals two deaths at once.

    References

    • letaliter”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • letaliter”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.