kam

kam

See also: Appendix:Variations of "kam"

Translingual

Etymology

Clipping of English Kamba.

Symbol

kam

  1. (international standards) ISO 639-2 & ISO 639-3 language code for Kamba.

See also

  • Wiktionary’s coverage of Kamba terms

English

Etymology

From Welsh cam (bent, crooked, distorted), from Middle Welsh cam, from Old Welsh cam, from Proto-Brythonic *kam, from Proto-Celtic *kambos.

Cognate with Scottish Gaelic cam, Irish cam, French camus (flat-nosed) and more distantly Ancient Greek σκαμβός (skambós, crooked, bent, bow-legged). Doublet of camous.

Adjective

kam (not comparable)

  1. (obsolete) Crooked, awry.

References

Anagrams

Abau

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkam/

Noun

kam class I gender m

  1. my maternal uncle; used by the speaker to address their mother's brother

Declension

declension of kam (kinship)
form
term of address kam
term of reference kam-uh

References

  • Lock, Arnold Hugo. 2011. Abau Grammar. Data Papers on Papua New Guinea Languages 57. Ukarumpa, Papua New Guinea: SIL-PNG Academic Publications. Available online.
    • Table 12: Vowel harmony in the suffixation of kinship terms, p.29

Afrikaans

Etymology

From Dutch kam.

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

kam (plural kamme)

  1. comb

Ainu

Pronunciation

  • IPA(key): /kám/

Noun

kam (Kana spelling カㇺ)

  1. flesh, meat
    unma kam hure.
    Horse meat is red.

Albanian

Alternative forms

Etymology

Suppletive. The present, imperfect, and subjunctive are from Proto-Albanian *kapmi, from Proto-Indo-European *kap- (to seize, to grasp), cognate with Latin capiō (take, seize) and Proto-Germanic *habjaną (to have, to hold) (whence English have, German haben (to have), Gothic 𐌷𐌰𐌱𐌰𐌽 (haban, to have)). The other tenses and participle are from Proto-Albanian *pat(i)-, from Proto-Indo-European *pótis (owner, master, host, husband), cognate with Latin potis (able, capable), Ancient Greek πόσις (pósis), Sanskrit पति (páti).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kam/ (Standard)
  • (Tosk) IPA(key): [kam]
  • (Gheg) IPA(key): [käm]
    • IPA(key): [kɔm], [kɒm], [kɑm] (most Gheg dialects)
    • IPA(key): [kɛ̃m] (Southern Gheg, Kavajë)
  • Rhymes: -am

Verb

kam (aorist pata, participle pasur)

  1. to have
  2. (impersonal, third person) there is

Conjugation

References

  1. ^ Orel, Vladimir (1998), “kam”, in Albanian Etymological Dictionary, Leiden; Boston; Köln: Brill, →ISBN, page 167

Angloromani

Alternative forms

Etymology

Inherited from Romani kham.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkʰæm], [ˈcæm]

Noun

kam

  1. sun

References

  • “kam”, in Angloromani Dictionary[1], The Manchester Romani Project, 2004-2006, archived from the original on 26 November 2021, page 141

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic кам
Arabic کام

Etymology

Borrowed from Classical Persian کام.

Pronunciation

  • IPA(key): [cam], [t͡ʃɑm]

Noun

kam (definite accusative kamı, plural kamlar)

  1. wish, desire
    Synonyms: arzu, dilək, istək
  2. pleasure
    Synonyms: ləzzət, zövq

Declension

Declension of kam
singular plural
nominative kamkamlar
definite accusative kamıkamları
dative kamakamlara
locative kamdakamlarda
ablative kamdankamlardan
definite genitive kamınkamların
Possessive forms of kam
nominative
singular plural
mənim (my) kamım kamlarım
sənin (your) kamın kamların
onun (his/her/its) kamı kamları
bizim (our) kamımız kamlarımız
sizin (your) kamınız kamlarınız
onların (their) kamı or kamları kamları
accusative
singular plural
mənim (my) kamımı kamlarımı
sənin (your) kamını kamlarını
onun (his/her/its) kamını kamlarını
bizim (our) kamımızı kamlarımızı
sizin (your) kamınızı kamlarınızı
onların (their) kamını or kamlarını kamlarını
dative
singular plural
mənim (my) kamıma kamlarıma
sənin (your) kamına kamlarına
onun (his/her/its) kamına kamlarına
bizim (our) kamımıza kamlarımıza
sizin (your) kamınıza kamlarınıza
onların (their) kamına or kamlarına kamlarına
locative
singular plural
mənim (my) kamımda kamlarımda
sənin (your) kamında kamlarında
onun (his/her/its) kamında kamlarında
bizim (our) kamımızda kamlarımızda
sizin (your) kamınızda kamlarınızda
onların (their) kamında or kamlarında kamlarında
ablative
singular plural
mənim (my) kamımdan kamlarımdan
sənin (your) kamından kamlarından
onun (his/her/its) kamından kamlarından
bizim (our) kamımızdan kamlarımızdan
sizin (your) kamınızdan kamlarınızdan
onların (their) kamından or kamlarından kamlarından
genitive
singular plural
mənim (my) kamımın kamlarımın
sənin (your) kamının kamlarının
onun (his/her/its) kamının kamlarının
bizim (our) kamımızın kamlarımızın
sizin (your) kamınızın kamlarınızın
onların (their) kamının or kamlarının kamlarının

Further reading

  • kam” in Obastan.com.

Chinese

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium. Particularly: “related to ? related to English kam?”)

Pronunciation


Adjective

kam (Cantonese)

  1. (of people) cringe; weird; awkward
    kam [Cantonese]  ―  kem5 lan2 [Jyutping]  ―  cringe person
  2. (of event or action) cringe; embarrassing
  3. difficult to deal with; tough

Etymology 2

Onomatopoeic.

Pronunciation


Verb

kam

  1. (Cantonese) to clear one's throat
Alternative forms

Etymology 3

Pronunciation


Adjective

kam

  1. alternative form of camp

Czech

Etymology

Inherited from Old Czech kam(o), from Proto-Slavic *kamo.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkam]
  • Audio:(file)

Adverb

kam

  1. where, whither (to what place)
    Antonym: odkud

Derived terms

Further reading

Danish

Etymology

From Old Norse kambr, from Proto-Germanic *kambaz, Norwegian, Swedish kam, English comb, German Kamm. The Germanic noun goes back to Proto-Indo-European *ǵómbʰos (tooth, peg), which is also the source of Sanskrit: जम्भः (jámbhaḥ, tooth), Ancient Greek γόμφος (gómphos, peg), Polish ząb (tooth).

Noun

kam c (singular definite kammen, plural indefinite kamme)

  1. comb
  2. crest (of an animal)
  3. loin, back (of a butchered animal)
  4. ridge (of a mountain)

Declension

Declension of kam
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative kam kammen kamme kammene
genitive kams kammens kammes kammenes

Derived terms

  • bakkekam
  • benkam
  • bjergkam
  • bølgekam
  • hanekam
  • kambregne
  • kamgarn
  • kamgavl
  • kamgræs
  • kamme
  • kamme over
  • kammusling
  • kamskive
  • kamsteg
  • kamstykke
  • kamtakket
  • lammekam
  • mellemkam
  • nakkekam
  • redekam
  • svinekam
  • tykkam
  • tættekam

References

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /kɑm/
  • Rhymes: -ɑm
  • Audio:(file)

Etymology 1

    From Middle Dutch kamp, from Old Dutch *kamb, from Proto-West Germanic *kamb, from Proto-Germanic *kambaz (comb), from Proto-Indo-European *ǵómbʰos (tooth; row of teeth).

    Noun

    kam m (plural kammen, diminutive kammetje n)

    1. a comb, utensil to groom hair, fur etc.
    2. (by extension) a ridge or comb-like structure
      De kam van de berg is bedekt met sneeuw.The ridge of the mountain is covered in snow.
    3. (technical) a cam
    4. a bridge (e.g. of a violin)
    Derived terms
    Descendants

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    kam

    1. inflection of kammen:
      1. first-person singular present indicative
      2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
      3. imperative

    Anagrams

    Garo

    Etymology

    Borrowed from Assamese কাম (kam).

    Noun

    kam

    1. work

    Derived terms

    German

    Pronunciation

    Verb

    kam

    1. first/third-person singular preterite of kommen

    Hausa

    Pronunciation

    • IPA(key): /kám/
      • (Standard Kano Hausa) IPA(key): [kám]

    Ideophone

    kam

    1. firmly, tightly
    2. adamant, insistent

    Alternative forms

    Ido

    Etymology

    Borrowed from Latin quam. The initial qu was changed to k so as not to cause confusion with the word with quan.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kam/

    Adverb

    kam

    1. than, as, to (in comparison)
      La karno esas plu fresha kam la fisho.The meat is fresher than the fish.
      Co esas tam utila kam to.This one is as useful as that one.

    See also

    Kashubian

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Proto-Slavic *kàmy.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈkam/
      • Rhymes: -am
      • Syllabification: kam

      Noun

      kam m inan

      1. stone (piece of rock that has been separated)

      Declension

      Declension of kam
      singular plural
      nominative kam kamë/kamienie
      genitive kama/kamienia kamów/kamieniów
      dative kamòwi/kamieniowi kamóm/kamienióm
      accusative kam kamë/kamienie
      instrumental kamã/kamieniã kamama/kamieniama
      locative kamie/kamieniu kamach/kamieniach
      vocative kamie/kamieniu kamë/kamienie

      Further reading

      • Stefan Ramułt (1893), “kam”, in Słownik języka pomorskiego czyli kaszubskiego (in Kashubian), page 66
      • Sychta, Bernard (1968), “kam”, in Słownik gwar kaszubskich [Dictionary of Kashubian dialects] (in Polish), volumes 2 (H – L), Wrocław: Ossolineum, page 125
      • Jan Trepczyk (1994), “kamień”, in Słownik polsko-kaszubski (in Kashubian), volumes 1–2
      • Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “kamień”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi[2]
      • kam”, in Internetowi Słowôrz Kaszëbsczégò Jãzëka [Internet Dictionary of the Kashubian Language], Fundacja Kaszuby, 2022

      Latvian

      Pronoun

      kam

      1. dative of kas

      Lithuanian

      Etymology

      Compare Polish czemu, with similar semantic development.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈkɑ̂ːm/

      Pronoun

      kám

      1. dative of kas
      2. (derogatory, interrogative) why, for what reason, what's the reason
        Synonyms: kodėl, dėl ko
        Õ kám táu rei̇̃kia?And what do you need this for?

      Northern Kurdish

      Etymology

      From Armenian կամ (kam).[1][2]

      Noun

      kam ?[3]

      1. threshing sledge, threshing board
        Synonyms: cencer, patoz

      References

      1. ^ Ačaṙean, Hračʻeay (1973), “կամն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, volume II, Yerevan: University Press, page 502b
      2. ^ Cabolov, R. L. (2001), Etimologičeskij slovarʹ kurdskovo jazyka [Etymological Dictionary of the Kurdish Language] (in Russian), volume I, Moscow: Russian Academy Press Vostochnaya Literatura, page 513
      3. ^ Jaba, Auguste; Justi, Ferdinand (1879), Dictionnaire Kurde-Français [Kurdish–French Dictionary], Saint Petersburg: Imperial Academy of Sciences, page 323b

      Norwegian Bokmål

      Etymology

      From Old Norse kambr.

      Noun

      kam m (definite singular kammen, indefinite plural kammer, definite plural kammene)

      1. a comb

      Derived terms

      References

      Norwegian Nynorsk

      Etymology

      From Old Norse kambr. Akin to English comb.

      Pronunciation

      • IPA(key): /kɑmː/

      Noun

      kam m (definite singular kammen, indefinite plural kammar, definite plural kammane)

      1. a comb

      Derived terms

      References

      Palula

      Etymology

      Borrowed from Urdu کم (kam), from Persian کم (kam).

      Pronunciation

      • IPA(key): /kam/

      Adjective

      kam (invariable, Perso-Arabic spelling کم)

      1. less
      2. inferior

      References

      • Henrik Liljegren; Naseem Haider (2011), “kam”, in Palula Vocabulary (FLI Language and Culture Series; 7)‎[3], Islamabad, Pakistan: Forum for Language Initiatives, →ISBN

      Pumpokol

      Etymology

      Possibly related to Proto-Yeniseian *qapʰ (boat made of birchbark), but not listed by any etymological sources on Yeniseian languages.[1][2]

      Pronunciation

      • IPA(key): /kam/

      Noun

      kam (plural unknown)

      1. a water vessel made of birchbark, glossed as "Túes" by Gerhard F. Müller

      References

      1. ^ https://starlingdb.org/cgi-bin/response.cgi?single=1&basename=%2fDATA%2fYENISEY%2fYENET&text_number=524&root=config
      2. ^ Vajda, Edward; Werner, Heinrich (2022), Comparative-Historical Yeniseian Dictionary (Languages of the World/Dictionaries; 79, 80), Muenchen: LINCOM GmbH, →ISBN, page 639

      Further reading

      • Портфель Миллера in Russian state archives, folio 199.
      • Werner, Heinrich K. (2005), Die Jenissej-Sprachen des 18. Jahrhunderts (in German), Wiesbaden: Otto Harrassowitz KG, →ISBN, page 183

      Serbo-Croatian

      Etymology 1

      Inherited from Proto-Slavic *kamy.

      Pronunciation

      • IPA(key): /kâːm/

      Noun

      kȃm m inan (Cyrillic spelling ка̑м)

      1. (poetic) stone, rock
      Declension
      Declension of kam
      singular plural
      nominative kȃm kȃmi / kȁmovi
      genitive kama kama / kamova
      dative kamu kamima / kamovima
      accusative kam kame / kamove
      vocative kame kȃmi / kȁmovi
      locative kamu kamima / kamovima
      instrumental kamom kamima / kamovima

      Etymology 2

      Inherited from Proto-Slavic *kamo.

      Adverb

      kam (Cyrillic spelling кам)

      1. (Kajkavian) where (to), in which direction, whither
        Synonym: kamo
        Synonym: kud
        Synonym: kuda

      Slovincian

      Alternative forms

      Etymology

        Inherited from Proto-Slavic *kàmy.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈkam/
        • Rhymes: -am
        • Syllabification: kam

        Noun

        kam m inan

        1. stone (piece of rock that has been separated)

        Further reading

        Sumerian

        Romanization

        kam

        1. romanization of 𒄰 (kam)

        Swedish

        Etymology

        From Old Swedish kamber, from Old Norse kambr,[1] cognate with Danish kam[1] and Dutch kam.

        That in turn derived from Proto-Germanic *kambaz, whence also Old English camb (English comb), Old High German kamb (German Kamm).[1] Ultimately from Proto-Indo-European *ǵómbʰos (tooth (animate)),[1] whence also Ancient Greek γόμφος (gómphos, peg),[1] Lithuanian žam̃bas, Old Church Slavonic зѫбъ (zǫbŭ, tooth), Russian зуб (zub, tooth).

        Pronunciation

        • IPA(key): /kam/, [kʰam]

        Noun

        kam c

        1. a comb for grooming hair
        2. a comb, a fleshy growth on the top of the head of some birds and reptiles
        3. a crest, summit of a hill or mountain ridge
        4. a crest, ridge of a wave
        5. a cam, a part of an engine

        Declension

        Derived terms

        • bergskam (mountain ridge)
        • vågkam (wave ridge)

        References

        Anagrams

        Talysh

        Etymology

        Cognate with Persian کم (kam).

        Adverb

        kam

        1. a few, a little

        Tok Pisin

        Etymology

        From English come.

        Noun

        kam

        1. come

        Turkish

        Etymology

        Learned borrowing from Proto-Turkic *kām (sorcerer, soothsayer, magician)[1].

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈkam/

        Noun

        kam (definite accusative kamı, plural kamlar)

        1. synonym of şaman (shaman)

        Declension

        Declension of kam
        singular plural
        nominative kam kamlar
        definite accusative kamı kamları
        dative kama kamlara
        locative kamda kamlarda
        ablative kamdan kamlardan
        genitive kamın kamların
        Possessive forms
        nominative
        singular plural
        1st singular kamım kamlarım
        2nd singular kamın kamların
        3rd singular kamı kamları
        1st plural kamımız kamlarımız
        2nd plural kamınız kamlarınız
        3rd plural kamları kamları
        definite accusative
        singular plural
        1st singular kamımı kamlarımı
        2nd singular kamını kamlarını
        3rd singular kamını kamlarını
        1st plural kamımızı kamlarımızı
        2nd plural kamınızı kamlarınızı
        3rd plural kamlarını kamlarını
        dative
        singular plural
        1st singular kamıma kamlarıma
        2nd singular kamına kamlarına
        3rd singular kamına kamlarına
        1st plural kamımıza kamlarımıza
        2nd plural kamınıza kamlarınıza
        3rd plural kamlarına kamlarına
        locative
        singular plural
        1st singular kamımda kamlarımda
        2nd singular kamında kamlarında
        3rd singular kamında kamlarında
        1st plural kamımızda kamlarımızda
        2nd plural kamınızda kamlarınızda
        3rd plural kamlarında kamlarında
        ablative
        singular plural
        1st singular kamımdan kamlarımdan
        2nd singular kamından kamlarından
        3rd singular kamından kamlarından
        1st plural kamımızdan kamlarımızdan
        2nd plural kamınızdan kamlarınızdan
        3rd plural kamlarından kamlarından
        genitive
        singular plural
        1st singular kamımın kamlarımın
        2nd singular kamının kamlarının
        3rd singular kamının kamlarının
        1st plural kamımızın kamlarımızın
        2nd plural kamınızın kamlarınızın
        3rd plural kamlarının kamlarının

        References

        1. ^ Clauson, Gerard (1972), “kam”, in An Etymological Dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon Press, →ISBN, →OCLC, page 625

        Further reading

        White Hmong

        Pronunciation

        • IPA(key): /ka˩̰/

        Etymology 1

        Verb

        kam

        1. to be willing, agreeable
          Kuv kam thiab.I'm willing.
          Kuv tsis kam mus.I won't go.

        Adverb

        kam

        1. accustomed to
          Noj mov tsi kam.Unaccustomed to eating rice.
          Nws sau ntawv tsis kam.He isn't accustomed to writing.

        Etymology 2

        Noun

        kam (classifier: tus)

        1. business, affairs
          Koj muaj kam dab tsi?What is your business? What do you want?
          kam teb chawsnational affairs; national politics

        References

        • Heimbach, Ernest E. (1979), White Hmong — English Dictionary[5], SEAP Publications, →ISBN, page 75.

        Yogad

        Pronoun

        kam

        1. you (plural)

        Zazaki

        Alternative forms

        Pronunciation

        • IPA(key): /cam/

        Pronoun

        kam

        1. who

        Zou

        Etymology

        From Proto-Kuki-Chin *kam. Cognate with Mizo kám.

        Pronunciation

        • IPA(key): [kʌ̄m]
        • Hyphenation: kam

        Noun

        kam

        1. mouth

        References

        • Philip Thangliènmâng (2010), Minimal dictionary and Self-tutor Functional Grammar in Zo-English-Hindi, New Delhi: Zoculsin, →ISBN, page 19
        • Lukram Himmat Singh (2013), A Descriptive Grammar of Zou (PhD thesis), Canchipur: Manipur University, page 47