iudicatorius

iudicatorius

Latin

Etymology

    From iūdicō (to judge) + -tōrius (-ory”, “pertaining to).

    Pronunciation

    Adjective

    iūdicātōrius (feminine iūdicātōria, neuter iūdicātōrium); first/second-declension adjective

    1. (Late Latin, literally) Of or pertaining to judging or judgement; judgemental
      Synonym: iūdicātīvus

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative iūdicātōrius iūdicātōria iūdicātōrium iūdicātōriī iūdicātōriae iūdicātōria
    genitive iūdicātōriī iūdicātōriae iūdicātōriī iūdicātōriōrum iūdicātōriārum iūdicātōriōrum
    dative iūdicātōriō iūdicātōriae iūdicātōriō iūdicātōriīs
    accusative iūdicātōrium iūdicātōriam iūdicātōrium iūdicātōriōs iūdicātōriās iūdicātōria
    ablative iūdicātōriō iūdicātōriā iūdicātōriō iūdicātōriīs
    vocative iūdicātōrie iūdicātōria iūdicātōrium iūdicātōriī iūdicātōriae iūdicātōria

    Descendants

    • Italian: giudicatorio
    • Sicilian: judicatoru