intuitus

intuitus

Latin

Pronunciation

Etymology 1

Perfect active participle of intueor.

Participle

intuitus (feminine intuita, neuter intuitum); first/second-declension participle

  1. having looked upon; looked closely at; gazed at
  2. having regarded; observed; contemplated; considered; given attention to
  3. having regarded with admiration; admired; wondered at
  4. having kept an eye on
  5. having examined visually; inspected
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative intuitus intuita intuitum intuitī intuitae intuita
genitive intuitī intuitae intuitī intuitōrum intuitārum intuitōrum
dative intuitō intuitae intuitō intuitīs
accusative intuitum intuitam intuitum intuitōs intuitās intuita
ablative intuitō intuitā intuitō intuitīs
vocative intuite intuita intuitum intuitī intuitae intuita

Etymology 2

    From intuor + -tus (forming action nouns).

    Noun

    intuitus m (genitive intuitūs); fourth declension

    1. a look; a view (as an action)
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative intuitus intuitūs
    genitive intuitūs intuituum
    dative intuituī intuitibus
    accusative intuitum intuitūs
    ablative intuitū intuitibus
    vocative intuitus intuitūs
    Derived terms
    Descendants
    • Portuguese: intuito
    • Spanish: intuito

    References

    Spanish

    Pronunciation

    • IPA(key): /inˈtuitus/ [ĩn̪ˈt̪ui̯.t̪us]
    • Rhymes: -uitus
    • Syllabification: in‧tui‧tus

    Noun

    intuitus

    1. plural of intuitu