impudicus

impudicus

Latin

Alternative forms

Etymology

    From in- + pudīcus (pure; modest; virtuous).

    Pronunciation

    Adjective

    impudīcus (feminine impudīca, neuter impudīcum, superlative impudīcissimus); first/second-declension adjective

    1. shameless, impudent
    2. unchaste, impure, immodest, immoral, lewd

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative impudīcus impudīca impudīcum impudīcī impudīcae impudīca
    genitive impudīcī impudīcae impudīcī impudīcōrum impudīcārum impudīcōrum
    dative impudīcō impudīcae impudīcō impudīcīs
    accusative impudīcum impudīcam impudīcum impudīcōs impudīcās impudīca
    ablative impudīcō impudīcā impudīcō impudīcīs
    vocative impudīce impudīca impudīcum impudīcī impudīcae impudīca

    Synonyms

    Antonyms

    Derived terms

    Descendants

    • Italian: impudico
    • French: impudique
    • Spanish: impúdico
    • Portuguese: impudico

    References

    • impudicus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • impudicus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • impudicus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.