impactus

impactus

Latin

Pronunciation

Etymology 1

    From impingō (to strike against) + -tus (abstract noun suffix).

    Noun

    impāctus m (genitive impāctūs); fourth declension (New Latin)

    1. illision, collision, hit
      • 1752, Karl Scherffer, Institutionum physicae pars prima seu physica generalis, conscripta in usum suorum d.d. auditorum 213:
        Triplicis generis corpora discernere oportet, nempe perfectē dūra, quae nūllō impāctū figūram mūtant; perfectē elastica, quae ictū figūram mūtant, attamen eandem statim iterum assūmunt, velut sponte; perfectē mollia, quae figūram ictū mūtant, sed nōn amplius resūmunt ex propriā aliquā vī.[1]
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1761, Andreas Jaszlinszky, Institutiones physicae: pars prima seu physica generalis in usum discipulorum concinnata 202:
        Lapidēs et quaedam rigida metalla impāctū vehementī alicujus corporis dūrī in partēs dissiliunt, vitrum in illās ad levem quoque contāctum diffringitur.[2]
        (please add an English translation of this quotation)
    2. impact, effect
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative impāctus impāctūs
    genitive impāctūs impāctuum
    dative impāctuī impāctibus
    accusative impāctum impāctūs
    ablative impāctū impāctibus
    vocative impāctus impāctūs
    Descendants
    • Catalan: impacte
    • English: impact
    • French: impact
    • Galician: impacto
    • German: Impakt
    • Italian: impatto
    • Portuguese: impacto
    • Sicilian: mpattu
    • Spanish: impacto

    References

    R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “impactus”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[3], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC

    Etymology 2

    Perfect passive participle of impingō.

    Participle

    impāctus (feminine impācta, neuter impāctum); first/second-declension participle

    1. having been thrust
    2. having been forced, pressed upon
    3. having been pushed, dashed against
    Declension

    First/second-declension adjective.

    References

    • impactus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • impactus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • impactus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.