imam

imam

See also: Imam, imám, and imâm

English

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈiːmɑːm/, /ɪˈmɑːm/
  • Audio (Southern England):(file)
  • Audio (Southern England):(file)
  • Rhymes: -ɑːm

Noun

imam (plural imams)

  1. (Islam) One who leads the salat prayers in a mosque.
    • 1901, John Payne, Alaeddin and the Enchanted Lamp:
      Now it chanced that in one of the mosques was an Imam. (footnote: The person specially appointed to lead the prayers of the congregation and paid out of the endowed revenues of the mosque to which he is attached)
    • 2001 May 10, London Review of Books:
      But then there's a Christian cleric and an imam on each of the country's three regional censorship boards, in Kaduna, Lagos and Onitsha, although more than one producer told me that the brown envelope worked the same magic here as in any other Nigerian Government department.
    • 2004 October 7, London Review of Books, page 3:
      In the 1980s, roughly six hundred young Algerian men, many of them protégés of Muslim Brothers from Egypt and Wahhabi imams from Saudi Arabia, went to Afghanistan to join the anti-Soviet jihad.
    • 2007 April 10, Howard Blum, “Who Killed Ashraf Marwan?”, in The New York Times[1], archived from the original on 26 April 2023, retrieved 18 September 2015:
      Sheik Mohammad Seyed Tantawi, Egypt’s highest-ranking imam, led the prayers over the coffin, covered with an Egyptian flag.
    • 2021 January 13, Bethan McKernan, “Turkey drought: Istanbul could run out of water in 45 days”, in The Guardian[2], archived from the original on 27 August 2025:
      The critically low level of rainfall in the second half of 2020 – approaching 50% year on year for November – led the religious affairs directorate to instruct imams and their congregations to pray for rain last month.
  2. (usually capitalized) A Shi'ite Muslim leader descended from the prophet Muhammad and functioning as his spiritual successor.
    Hypernym: cleric
    1. (Twelver Shi'ism) One of the Twelve imams, descendants of Muhammad from the seventh to ninth centuries CE who lived exemplary lives.

Derived terms

Translations

Anagrams

Albanian

Etymology

From Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

Pronunciation

  • IPA(key): /iˈmam/

Noun

imam m (plural imamë, definite imami, definite plural imamët)

  1. (Islam) imam

Declension

Declension of imam
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative imam imami imamë imamët
accusative imamin
dative imami imamit imamëve imamëve
ablative imamësh

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic имам
Arabic Classical sp امام
Iranian sp ایمام

Etymology

Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

imam (definite accusative imamı, plural imamlar)

  1. (Islam) imam

Declension

Declension of imam
singular plural
nominative imamimamlar
definite accusative imamıimamları
dative imamaimamlara
locative imamdaimamlarda
ablative imamdanimamlardan
definite genitive imamınimamların
Possessive forms of imam
nominative
singular plural
mənim (my) imamım imamlarım
sənin (your) imamın imamların
onun (his/her/its) imamı imamları
bizim (our) imamımız imamlarımız
sizin (your) imamınız imamlarınız
onların (their) imamı or imamları imamları
accusative
singular plural
mənim (my) imamımı imamlarımı
sənin (your) imamını imamlarını
onun (his/her/its) imamını imamlarını
bizim (our) imamımızı imamlarımızı
sizin (your) imamınızı imamlarınızı
onların (their) imamını or imamlarını imamlarını
dative
singular plural
mənim (my) imamıma imamlarıma
sənin (your) imamına imamlarına
onun (his/her/its) imamına imamlarına
bizim (our) imamımıza imamlarımıza
sizin (your) imamınıza imamlarınıza
onların (their) imamına or imamlarına imamlarına
locative
singular plural
mənim (my) imamımda imamlarımda
sənin (your) imamında imamlarında
onun (his/her/its) imamında imamlarında
bizim (our) imamımızda imamlarımızda
sizin (your) imamınızda imamlarınızda
onların (their) imamında or imamlarında imamlarında
ablative
singular plural
mənim (my) imamımdan imamlarımdan
sənin (your) imamından imamlarından
onun (his/her/its) imamından imamlarından
bizim (our) imamımızdan imamlarımızdan
sizin (your) imamınızdan imamlarınızdan
onların (their) imamından or imamlarından imamlarından
genitive
singular plural
mənim (my) imamımın imamlarımın
sənin (your) imamının imamlarının
onun (his/her/its) imamının imamlarının
bizim (our) imamımızın imamlarımızın
sizin (your) imamınızın imamlarınızın
onların (their) imamının or imamlarının imamlarının

Catalan

Etymology

From Arabic إِمَام (ʔimām).

Pronunciation

Noun

imam m (plural imams)

  1. (Islam) imam

Further reading

Danish

Etymology

From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

Noun

imam c (singular definite imamen, plural indefinite imamer)

  1. (Islam) imam

Declension

Declension of imam
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative imam imamen imamer imamerne
genitive imams imamens imamers imamernes

References

Dutch

Etymology

From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

imam m (plural imams, diminutive imampje n)

  1. (Islam) imam

French

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

    Pronunciation

    Noun

    imam m or f by sense (plural imams)

    1. imam

    Further reading

    Indonesian

    Etymology

    Inherited from Malay امام (imam), from Arabic إمام (ʔimām, leader, imam).

    Pronunciation

    • IPA(key): /i.mam/
    • Hyphenation: i‧mam

    Noun

    imam (plural imam-imam)

    1. (Islam) imam
    2. (Catholicism) priest
      Synonyms: padri, pastor, rama
    3. (rare) leader
      Synonyms: kepala, pemimpin, penghulu

    Derived terms

    • diimami
    • diimamkan
    • keimaman
    • mengimami
    • mengimamkan
    • pengimaman
    • imam agung
    • imam biarawan
    • imam diosesan

    Further reading

    Italian

    Etymology

    From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

    Pronunciation

    • IPA(key): /iˈmam/
    • Rhymes: -am
    • Hyphenation: i‧màm

    Noun

    imam m (invariable)

    1. (Islam) imam
      Synonyms: iman, imano

    Anagrams

    Latin

    Adjective

    īmam

    1. accusative feminine singular of īmus

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈi.mam/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -imam
    • Syllabification: i‧mam

    Etymology 1

    From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

    Noun

    imam m pers

    1. (Islam) imam (a Shi'ite Muslim leader)
    Declension
    • imamita
    • imamizm
    See also

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    imam

    1. first-person singular present of imać

    Further reading

    • imam”, in Wielki słownik języka polskiego[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • imam”, in Polish dictionaries at PWN[4] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

    Pronunciation

    • IPA(key): /i.ˈmam/
    • Rhymes: -am
    • Hyphenation: i‧mam

    Noun

    imam m (plural imami)

    1. (Islam) imam

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative imam imamul imami imamii
    genitive-dative imam imamului imami imamilor
    vocative imamule imamilor

    Serbo-Croatian

    Etymology 1

    Borrowed from Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

    Noun

    ìmām m anim (Cyrillic spelling ѝма̄м)

    1. (Islam) imam
    Declension
    Declension of imam
    singular plural
    nominative ìmām imami
    genitive imáma imama
    dative imamu imamima
    accusative imama imame
    vocative imame imami
    locative imamu imamima
    instrumental imamom imamima

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    imam (Cyrillic spelling имам)

    1. first-person singular present of imati (I have)

    Slovene

    Verb

    imam

    1. first-person singular present of imeti

    Spanish

    Etymology

    From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

    Pronunciation

    • IPA(key): /iˈmam/ [iˈmãm]
      • Rhymes: -am
      • Syllabification: i‧mam
    • IPA(key): /iˈman/ [iˈmãn]
      • Rhymes: -an

    Noun

    imam m (plural imames)

    1. (Islam) imam

    Further reading

    Swahili

    Pronunciation

    Noun

    imam class IX (plural imam class X)

    1. alternative form of imamu

    Swedish

    Etymology

    From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

    Noun

    imam c

    1. (Islam) imam

    Declension

    References

    Anagrams

    Tagalog

    Alternative forms

    Etymology

    Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām, leader), possibly through English or Philippine languages spoken mostly by Muslims.

    Pronunciation

    • (Standard Tagalog)
      • IPA(key): /ʔiˈmam/ [ʔɪˈmam] (prescriptive from Arabic)
        • Rhymes: -am
      • IPA(key): /ˈʔimam/ [ˈʔiː.mɐm]
        • Rhymes: -imam
    • Syllabification: i‧mam

    Noun

    imám or imam (Baybayin spelling ᜁᜋᜋ᜔) (Islam, theology)

    1. imam

    See also

    References

    • imam”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018

    Anagrams

    Turkish

    Etymology

    From Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

    Noun

    imam (definite accusative imamı, plural imamlar)

    1. (Islam) imam

    Declension

    Declension of imam
    singular plural
    nominative imam imamlar
    definite accusative imamı imamları
    dative imama imamlara
    locative imamda imamlarda
    ablative imamdan imamlardan
    genitive imamın imamların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular imamım imamlarım
    2nd singular imamın imamların
    3rd singular imamı imamları
    1st plural imamımız imamlarımız
    2nd plural imamınız imamlarınız
    3rd plural imamları imamları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular imamımı imamlarımı
    2nd singular imamını imamlarını
    3rd singular imamını imamlarını
    1st plural imamımızı imamlarımızı
    2nd plural imamınızı imamlarınızı
    3rd plural imamlarını imamlarını
    dative
    singular plural
    1st singular imamıma imamlarıma
    2nd singular imamına imamlarına
    3rd singular imamına imamlarına
    1st plural imamımıza imamlarımıza
    2nd plural imamınıza imamlarınıza
    3rd plural imamlarına imamlarına
    locative
    singular plural
    1st singular imamımda imamlarımda
    2nd singular imamında imamlarında
    3rd singular imamında imamlarında
    1st plural imamımızda imamlarımızda
    2nd plural imamınızda imamlarınızda
    3rd plural imamlarında imamlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular imamımdan imamlarımdan
    2nd singular imamından imamlarından
    3rd singular imamından imamlarından
    1st plural imamımızdan imamlarımızdan
    2nd plural imamınızdan imamlarınızdan
    3rd plural imamlarından imamlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular imamımın imamlarımın
    2nd singular imamının imamlarının
    3rd singular imamının imamlarının
    1st plural imamımızın imamlarımızın
    2nd plural imamınızın imamlarınızın
    3rd plural imamlarının imamlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular imamım imamlarım
    2nd singular imamsın imamlarsın
    3rd singular imam
    imamdır
    imamlar
    imamlardır
    1st plural imamız imamlarız
    2nd plural imamsınız imamlarsınız
    3rd plural imamlar imamlardır

    Zazaki

    Etymology

    From Arabic إِمَام (ʔimām).

    Pronunciation

    • IPA(key): [iˈmɑm]
    • Hyphenation: i‧mam

    Noun

    imam m

    1. (Islam) imam
    2. (literary) leader