frictus

frictus

Latin

Pronunciation

Etymology 1

    Perfect passive participle of frīgō.

    Participle

    frīctus (feminine frīcta, neuter frīctum); first/second-declension participle

    1. roasted, fried
    2. parched
    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative frīctus frīcta frīctum frīctī frīctae frīcta
    genitive frīctī frīctae frīctī frīctōrum frīctārum frīctōrum
    dative frīctō frīctae frīctō frīctīs
    accusative frīctum frīctam frīctum frīctōs frīctās frīcta
    ablative frīctō frīctā frīctō frīctīs
    vocative frīcte frīcta frīctum frīctī frīctae frīcta
    Descendants
    • Aromanian: friptu
    • Asturian: fritu
    • Dalmatian: frete
    • Catalan: frit
    • French: frit
    • Friulian: frit
    • Italian: fritto
    • Portuguese: frito
    • Romanian: fript
    • Sardinian: fritu
    • Sicilian: frijutu, frittu
    • Spanish: frito
    • Venetan: frito

    Etymology 2

      Perfect passive participle of fricō.

      Participle

      frictus (feminine fricta, neuter frictum); first/second-declension participle

      1. rubbed, chafed
      Declension

      First/second-declension adjective.

      Alternative forms

      Etymology 3

        From fricō + -tus (forming action nouns).

        Noun

        frictus m (genitive frictūs); fourth declension

        1. a rubbing, chafing
        Declension

        Fourth-declension noun.

        singular plural
        nominative frictus frictūs
        genitive frictūs frictuum
        dative frictuī frictibus
        accusative frictum frictūs
        ablative frictū frictibus
        vocative frictus frictūs
        Alternative forms

        Further reading