fremitus

fremitus

English

Etymology

    Borrowed from Latin fremitus.

    Pronunciation

    • enPR: frĕm'ĭ-təs

    Noun

    fremitus

    1. A vibration which is perceptible on palpation or auscultation.

    Anagrams

    Latin

    Etymology

      From fremō (to murmur, mutter, grumble, growl, roar) + -tus (suffix forming fourth declension action nouns from verbs).

      Pronunciation

      Noun

      fremitus m (genitive fremitūs); fourth declension

      1. an angry murmur, humming
      2. a dull roaring sound, loud noise, resounding noise
        • c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.19.12:
          Sīcut fremitus leōnis ita, et rēgis īra: et sīcut rōs super herbam ita hilaritās eius.
          As the roaring of a lion, so also is the anger of a king: and his cheerfulness as the dew upon the grass.
          (Douay-Rheims trans., Challoner rev.: 1752 CE)

      Declension

      Fourth-declension noun.

      singular plural
      nominative fremitus fremitūs
      genitive fremitūs fremituum
      dative fremituī fremitibus
      accusative fremitum fremitūs
      ablative fremitū fremitibus
      vocative fremitus fremitūs

      Synonyms

      Descendants

      • Aromanian: freamit
      • English: fremitus
      • Galician: fremido
      • Italian: fremito
      • Old French: friente
      • Portuguese: frêmito
      • Romanian: freamăt
      • Sicilian: frèmitu
      • Spanish: frémito

      References

      • fremitus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • fremitus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • fremitus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.