fluentisonus

fluentisonus

Latin

FWOTD – 1 December 2016

Etymology

    From fluentum (current, flow) + -sonus (sounding).

    Pronunciation

    Adjective

    fluentisonus (feminine fluentisona, neuter fluentisonum); first/second-declension adjective

    1. resounding with the sound of waves; undisonant
      • c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 64.52:
        namque fluentisonō prōspectāns lītore Dīae / Thēsea cēdentem celerī cum classe tuētur / indomitōs in corde gerēns Ariadna furōrēs
        For there, looking forth from the wave-sounding shore of Dia, Ariadna sees Theseus, as he sails away with swift fleet, Ariadna bearing wild madness in her heart.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative fluentisonus fluentisona fluentisonum fluentisonī fluentisonae fluentisona
    genitive fluentisonī fluentisonae fluentisonī fluentisonōrum fluentisonārum fluentisonōrum
    dative fluentisonō fluentisonae fluentisonō fluentisonīs
    accusative fluentisonum fluentisonam fluentisonum fluentisonōs fluentisonās fluentisona
    ablative fluentisonō fluentisonā fluentisonō fluentisonīs
    vocative fluentisone fluentisona fluentisonum fluentisonī fluentisonae fluentisona

    Synonyms

    References

    • fluentisonus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • fluentisonus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • fluentisonus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • fluentisonus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016