fijnmalen

fijnmalen

Dutch

Etymology

Univerbation of fijn +‎ malen.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈfɛi̯nˌmaː.lə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: fijn‧ma‧len

Verb

fijnmalen

  1. (transitive) to finely grind

Conjugation

Conjugation of fijnmalen (weak with strong past participle, separable)
infinitive fijnmalen
past singular maalde fijn
past participle fijngemalen
infinitive fijnmalen
gerund fijnmalen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular maal fijn maalde fijn fijnmaal fijnmaalde
2nd person sing. (jij) maalt fijn, maal fijn2 maalde fijn fijnmaalt fijnmaalde
2nd person sing. (u) maalt fijn maalde fijn fijnmaalt fijnmaalde
2nd person sing. (gij) maalt fijn maalde fijn fijnmaalt fijnmaalde
3rd person singular maalt fijn maalde fijn fijnmaalt fijnmaalde
plural malen fijn maalden fijn fijnmalen fijnmaalden
subjunctive sing.1 male fijn maalde fijn fijnmale fijnmaalde
subjunctive plur.1 malen fijn maalden fijn fijnmalen fijnmaalden
imperative sing. maal fijn
imperative plur.1 maalt fijn
participles fijnmalend fijngemalen
1) Archaic. 2) In case of inversion.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.