falan

falan

See also: falán

Asturian

Verb

falan

  1. third-person plural present subjunctive of falar

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic фалан
Arabic

Etymology

Likely borrowed from Turkish falan, otherwise doublet of filan influenced by the Azerbaijani compound filan falan (likely dialectal or colloquial).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [fɑˈɫɑn]

Noun

falan (definite accusative falanı, plural falanlar) (colloquial)

  1. and whatnot, and stuff, etc.
    Synonym: zad
    Yemək falan aldım. ― I got some food and stuff.

Declension

Declension of falan
singular plural
nominative falanfalanlar
definite accusative falanıfalanları
dative falanafalanlara
locative falandafalanlarda
ablative falandanfalanlardan
definite genitive falanınfalanların
Possessive forms of falan
nominative
singular plural
mənim (“my”) falanım falanlarım
sənin (“your”) falanın falanların
onun (“his/her/its”) falanı falanları
bizim (“our”) falanımız falanlarımız
sizin (“your”) falanınız falanlarınız
onların (“their”) falanı or falanları falanları
accusative
singular plural
mənim (“my”) falanımı falanlarımı
sənin (“your”) falanını falanlarını
onun (“his/her/its”) falanını falanlarını
bizim (“our”) falanımızı falanlarımızı
sizin (“your”) falanınızı falanlarınızı
onların (“their”) falanını or falanlarını falanlarını
dative
singular plural
mənim (“my”) falanıma falanlarıma
sənin (“your”) falanına falanlarına
onun (“his/her/its”) falanına falanlarına
bizim (“our”) falanımıza falanlarımıza
sizin (“your”) falanınıza falanlarınıza
onların (“their”) falanına or falanlarına falanlarına
locative
singular plural
mənim (“my”) falanımda falanlarımda
sənin (“your”) falanında falanlarında
onun (“his/her/its”) falanında falanlarında
bizim (“our”) falanımızda falanlarımızda
sizin (“your”) falanınızda falanlarınızda
onların (“their”) falanında or falanlarında falanlarında
ablative
singular plural
mənim (“my”) falanımdan falanlarımdan
sənin (“your”) falanından falanlarından
onun (“his/her/its”) falanından falanlarından
bizim (“our”) falanımızdan falanlarımızdan
sizin (“your”) falanınızdan falanlarınızdan
onların (“their”) falanından or falanlarından falanlarından
genitive
singular plural
mənim (“my”) falanımın falanlarımın
sənin (“your”) falanının falanlarının
onun (“his/her/its”) falanının falanlarının
bizim (“our”) falanımızın falanlarımızın
sizin (“your”) falanınızın falanlarınızın
onların (“their”) falanının or falanlarının falanlarının

References

  1. ^ Aşıq Əsəd və əmisi Kəlba Əhməd‎[1] (in Azerbaijani), (Can we date this quote?): “Xənçəri çıxardıb dedi: - ay canavaaarr səni filan falan olasan, sən də yağışdan gizlənibsən?”

Galician

Verb

falan

  1. third-person plural present indicative of falar

Manchu

Romanization

falan

  1. romanization of ᡶᠠᠯᠠᠨ

Turkish

Alternative forms

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish فلان (falan), from Arabic فُلَان (fulān).

Pronunciation

  • IPA(key): /faˈɫan/
  • Hyphenation: fa‧lan

Adjective

falan

  1. the "you-know-" part in you-know-who or you-know-what
    Falan tarihte, falan yerde, falan kişi ile gezerken sizi gördüm.
    You-know-when, I saw you at you-know-where, while I was walking with you-know-who.

Noun

falan (definite accusative falanı, plural falanlar)

  1. or something, or anything
    Bizi öldürmeye falan mı çalışıyorsun?
    Are you trying to kill us or something?
    Dalga geçiyor falan değilim.
    It's not like I'm making fun of it or anything
  2. and whatnot, etc.
    Atlet falan aldım.
    I bought tank tops and whatnot.

Pronoun

falan

  1. you-know-what
  2. you-know-who
    Bana "falan geldi, falan gitti" diye anlatmaya başladı.
    So he started recounting me like "you-know-who came, and you-know-who went".

Derived terms

  • falan festekiz
  • falan feşmekân
  • falan fıstık
  • falan filan
  • falanca
  • falanıncı

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.