facilis

facilis

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /faˈt͡silis/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ilis
  • Syllabification: fa‧ci‧lis

Verb

facilis

  1. past of facili

Latin

Etymology

    From faciō (do, make) + -ilis.

    Pronunciation

    Adjective

    facilis (neuter facile, comparative facilior, superlative facillimus, adverb facile); third-declension two-termination adjective

    1. that may or can be done or made
    2. easy, facile
      Synonym: prōmptus
      Antonym: difficilis
    3. ready, quick, easily moving
      Synonyms: rapidus, celer, vēlōx, properus, levis, prōmptus
      Antonyms: lentus, tardus, sērus
    4. good-natured, agreeable
    5. courteous
    6. sociable, affable
      Synonyms: affābilis, amīcābilis, benevolēns
      Antonyms: inimīcus, hostīlis, īnfestus, īnfēnsus, oblīquus, adversus, dīversus, āversus, inīquus
    7. compliant, willing, yielding
      Synonyms: obsequēns, obsequiōsus, oboediēns
      Antonyms: sēditiōsus, tumultuōsus, turbulentus, obstinātus, difficilis

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative facilis facile facilēs facilia
    genitive facilis facilium
    dative facilī facilibus
    accusative facilem facile facilīs
    facilēs
    facilia
    ablative facilī facilibus
    vocative facilis facile facilēs facilia

    Antonyms

    Derived terms

    Descendants

    • Catalan: fàcil
    • Dalmatian: fázil
    • Middle French: facile
    • Friulian: facil
    • Galician: fácil
    • Italian: facile
    • Lombard: fazzil
    • Piedmontese: facil
    • Portuguese: fácil
    • Romanian: facil
    • Spanish: fácil

    References

    • făcĭlis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • facilis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "facilis", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • facilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • to have an appreciative audience: populum facilem, aequum habere
      • to be a ready, fluent speaker: facilem et expeditum esse ad dicendum (Brut. 48. 180)
      • a sociable, affable disposition: facilitas, faciles mores (De Am. 3. 11)
    • facilis in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[2], pre-publication website, 2005-2016