dindun
Volapük
Etymology
Borrowed from French dindon (“turkeycock”).
Pronunciation
- IPA(key): /dinˈdun/
Noun
dindun (genitive dinduna, plural dinduns)
- turkey (bird)
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | dindun | dinduns |
| Genitive | dinduna | dindunas |
| Dative | dindune | dindunes |
| Accusative | dinduni | dindunis |
| Predicative1 | dindunu | dindunus |
| Vocative | o dindun | o dinduns |
- Introduced in Volapük Nulik.
Derived terms
- hidindun
- jidindun