despectus

despectus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of dēspiciō.

Pronunciation

Participle

dēspectus (feminine dēspecta, neuter dēspectum, superlative dēspectissimus); first/second-declension participle

  1. disdained, despised
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative dēspectus dēspecta dēspectum dēspectī dēspectae dēspecta
genitive dēspectī dēspectae dēspectī dēspectōrum dēspectārum dēspectōrum
dative dēspectō dēspectae dēspectō dēspectīs
accusative dēspectum dēspectam dēspectum dēspectōs dēspectās dēspecta
ablative dēspectō dēspectā dēspectō dēspectīs
vocative dēspecte dēspecta dēspectum dēspectī dēspectae dēspecta
Descendants
  • Italian: dispetto
  • Portuguese: despeito

Etymology 2

    From dēspiciō + -tus (forming action nouns).

    Pronunciation

    Noun

    dēspectus m (genitive dēspectūs); fourth declension

    1. a prospect, panorama (view from above)
    2. a looking down upon; a view
    3. a spectacle (object of contempt)
    4. a despising, contempt
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative dēspectus dēspectūs
    genitive dēspectūs dēspectuum
    dative dēspectuī dēspectibus
    accusative dēspectum dēspectūs
    ablative dēspectū dēspectibus
    vocative dēspectus dēspectūs
    Descendants

    References

    • dēspectus¹”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • dēspectus²”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • dēspectus¹”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • dēspectus²”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • dēspectus / dēspectŭs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.