conventicius

conventicius

Latin

Etymology

    From conventus (assembly, noun) + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    conventīcius (feminine conventīcia, neuter conventīcium); first/second-declension adjective

    1. pertaining to coming together or assembling (from various places)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative conventīcius conventīcia conventīcium conventīciī conventīciae conventīcia
    genitive conventīciī conventīciae conventīciī conventīciōrum conventīciārum conventīciōrum
    dative conventīciō conventīciae conventīciō conventīciīs
    accusative conventīcium conventīciam conventīcium conventīciōs conventīciās conventīcia
    ablative conventīciō conventīciā conventīciō conventīciīs
    vocative conventīcie conventīcia conventīcium conventīciī conventīciae conventīcia

    References

    • conventicius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • conventicius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers