constitutus

constitutus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of cōnstituō (to set up, constitute).

Pronunciation

Participle

cōnstitūtus (feminine cōnstitūta, neuter cōnstitūtum); first/second-declension participle

  1. set up, arranged, constituted, having been set up
  2. fixed, established, having been established
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative cōnstitūtus cōnstitūta cōnstitūtum cōnstitūtī cōnstitūtae cōnstitūta
genitive cōnstitūtī cōnstitūtae cōnstitūtī cōnstitūtōrum cōnstitūtārum cōnstitūtōrum
dative cōnstitūtō cōnstitūtae cōnstitūtō cōnstitūtīs
accusative cōnstitūtum cōnstitūtam cōnstitūtum cōnstitūtōs cōnstitūtās cōnstitūta
ablative cōnstitūtō cōnstitūtā cōnstitūtō cōnstitūtīs
vocative cōnstitūte cōnstitūta cōnstitūtum cōnstitūtī cōnstitūtae cōnstitūta

Etymology 2

    From cōnstituō + -tus (forming ation nouns).

    Pronunciation

    Noun

    cōnstitūtus m (genitive cōnstitūtūs); fourth declension

    1. a meeting
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative cōnstitūtus cōnstitūtūs
    genitive cōnstitūtūs cōnstitūtuum
    dative cōnstitūtuī cōnstitūtibus
    accusative cōnstitūtum cōnstitūtūs
    ablative cōnstitūtū cōnstitūtibus
    vocative cōnstitūtus cōnstitūtūs

    References