biogen

biogen

English

Etymology

From bio- +‎ -gen.

Noun

biogen (plural biogens)

  1. (biology, dated) bioplasm
  2. (biology, dated) biophor

References

Anagrams

German

Adjective

biogen (strong nominative masculine singular biogener, not comparable)

  1. biogenic

Declension

Further reading

Polish

Etymology

    From bio- + -gen. First attested in 1895.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbjɔ.ɡɛn/
    • Rhymes: -ɔɡɛn
    • Syllabification: bio‧gen

    Noun

    biogen m inan

    1. (biology) bioplasm

    Declension

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Ateneum[1] (in Polish), 1895, page 220
    2. ^ biogen in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • biogen”, in Wielki słownik języka polskiego[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • biogen”, in Polish dictionaries at PWN[3] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from French biogène.

    Adjective

    biogen m or n (feminine singular biogenă, masculine plural biogeni, feminine/neuter plural biogene)

    1. biogenic

    Declension

    Declension of biogen
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite biogen biogenă biogeni biogene
    definite biogenul biogena biogenii biogenele
    genitive-
    dative
    indefinite biogen biogene biogeni biogene
    definite biogenului biogenei biogenilor biogenelor