allator

allator

Latin

Etymology

    From allātus + -tor.

    Pronunciation

    Noun

    allātor m (genitive allātōris, feminine allātrīx); third declension

    1. male carrier, bringer; he who carries forth, brings forth
      • 1864, Chrysologus Petrus, Sancti Petri Chrysologi Archiepiscopi Ravennatis Opera Omnia[1], Garnier Fratres, page 531:
        Abraham vlso peregrino, dominum se esse Descivit, ipse allator prandii
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1553, Julius Firmicus Maternus, Nicolaus Prugner, Iulii Firmici Materni Iunioris Siculi u.c. Ad Mauortium Lollianum Astronomicὦn Lib. VIII.[2], Officina Ioannis Heruagii, page 61:
        erit navigator & natator, aquarum allator,
        he will be a navigator, a swimmer, and a bringer of water
    2. male reporter, conveyor; he who reports, conveys
    3. male offeror, deliverer, giver; he who offers, delivers, gives

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative allātor allātōrēs
    genitive allātōris allātōrum
    dative allātōrī allātōribus
    accusative allātōrem allātōrēs
    ablative allātōre allātōribus
    vocative allātor allātōrēs

    References

    • 1695, Nicola Neri, Dictionarii Grammaticalis Opus Suis Numeris Expletum[3], Haeredes Corbelletti, page 15: