wprawa

wprawa

See also: wprawą

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₁énder.
Proto-Slavic *vъ(n)
Proto-Slavic *vъ-
Old Polish w-
Polish w-
Proto-Indo-European *per-
Proto-Balto-Slavic *prṓˀwas
Proto-Slavic *pravъ
Proto-Indo-European *-yeti
Proto-Indo-European *-éyeti
Proto-Balto-Slavic *-éitei
Proto-Slavic *-iti
Proto-Slavic *pràviti
Old Polish prawić
Polish prawić
Polish wprawićdeverb.
Polish wprawa

    Deverbal from wprawić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfpra.va/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ava
    • Syllabification: wpra‧wa

    Noun

    wprawa f

    1. flair, knack
      Synonyms: umiejętność, biegłość, smykałka, sprawność
    2. practice
      Synonyms: ćwiczenie, praktyka

    Declension

    Declension of wprawa
    singular
    nominative wprawa
    genitive wprawy
    dative wprawie
    accusative wprawę
    instrumental wprawą
    locative wprawie
    vocative wprawo

    Derived terms

    adjective
    verbs
    • wychodzić z wprawy
    • wyjść z wprawy
    adverb
    • wprawnie
    nouns
    verbs

    Further reading

    • “wprawa”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wprawa”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.