vitulus marinus

vitulus marinus

Latin

Etymology

    From vitulus + marīnus. Compare English sea calf and the use of other terrestrial animals' names to create ones of aquatic and semiaquatic animals in compounds with the adjective marīnus: porcus marīnus (porpoise, literally sea pork),

    rāna marīna (anglerfish, literally sea frog).

    Pronunciation

    Noun

    vitulus marīnus m (genitive vitulī marīnī); second declension

    1. seal, sea calf
      Synonyms: vitulus, phōca, (Medieval Latin) canis marīnus
      • 121 CE, Suetonius, De Vita Caesarum, volume Aug.90:
        Tonitrua et fulgura paulo infirmius expavescebat, ut semper et ubique pellem vituli marini circumferret pro remedio, []
        He had so great a fear of thunder and lightnings that, wherever he be, he always packed the hide of a seal to cover himself with as relief, []

    Declension

    Second-declension noun with a second-declension adjective.

    singular plural
    nominative vitulus marīnus vitulī marīnī
    genitive vitulī marīnī vitulōrum marīnōrum
    dative vitulō marīnō vitulīs marīnīs
    accusative vitulum marīnum vitulōs marīnōs
    ablative vitulō marīnō vitulīs marīnīs
    vocative vitule marīne vitulī marīnī

    Further reading

    • vitulus marinus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.