vikning

vikning

Swedish

Etymology

From vika +‎ -ning.

Noun

vikning c

  1. folding

Declension

Declension of vikning
nominative genitive
singular indefinite vikning viknings
definite vikningen vikningens
plural indefinite vikningar vikningars
definite vikningarna vikningarnas

Further reading

  • vikning”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)