vaska

vaska

See also: väska and vaskā

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvaska/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -aska
  • Syllabification: vas‧ka

Adjective

vaska (accusative singular vaskan, plural vaskaj, accusative plural vaskajn)

  1. Basque (of or pertaining to the Basque people)

Synonyms

Further reading

Faroese

Etymology

From Old Norse vaska, from Proto-Germanic *waskaną, ultimately from Proto-Indo-European *wod- (water; wet).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvaska/

Verb

vaska (third person singular past indicative vaskaði, third person plural past indicative vaskaðu, supine vaskað)

  1. to wash

Conjugation

Conjugation of vaska (group v-30)
infinitive vaska
supine vaskað
present past
first singular vaski vaskaði
second singular vaskar vaskaði
third singular vaskar vaskaði
plural vaska vaskaðu
participle (a6)1 vaskandi vaskaður
imperative
singular vaska!
plural vaskið!

1Only the past participle being declined.

Derived terms

Icelandic

Etymology 1

    Inherited from Old Norse vaska, from Proto-Germanic *waskaną.

    Verb

    vaska

    1. to wash
    Conjugation
    vaska – active voice (germynd)
    infinitive nafnháttur vaska
    supine sagnbót vaskað
    present participle
    vaskandi
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég vaska vaskaði vaski vaskaði
    þú vaskar vaskaðir vaskir vaskaðir
    hann, hún, það vaskar vaskaði vaski vaskaði
    plural við vöskum vöskuðum vöskum vöskuðum
    þið vaskið vöskuðuð vaskið vöskuðuð
    þeir, þær, þau vaska vöskuðu vaski vöskuðu
    imperative boðháttur
    singular þú vaska (þú), vaskaðu
    plural þið vaskið (þið), vaskiði1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    vaskast – mediopassive voice (miðmynd)
    infinitive nafnháttur að vaskast
    supine sagnbót vaskast
    present participle
    vaskandist (rare; see appendix)
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég vaskast vaskaðist vaskist vaskaðist
    þú vaskast vaskaðist vaskist vaskaðist
    hann, hún, það vaskast vaskaðist vaskist vaskaðist
    plural við vöskumst vöskuðumst vöskumst vöskuðumst
    þið vaskist vöskuðust vaskist vöskuðust
    þeir, þær, þau vaskast vöskuðust vaskist vöskuðust
    imperative boðháttur
    singular þú vaskast (þú), vaskastu
    plural þið vaskist (þið), vaskisti1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    vaskaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
    strong declension
    (sterk beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    vaskaður vöskuð vaskað vaskaðir vaskaðar vöskuð
    accusative
    (þolfall)
    vaskaðan vaskaða vaskað vaskaða vaskaðar vöskuð
    dative
    (þágufall)
    vöskuðum vaskaðri vöskuðu vöskuðum vöskuðum vöskuðum
    genitive
    (eignarfall)
    vaskaðs vaskaðrar vaskaðs vaskaðra vaskaðra vaskaðra
    weak declension
    (veik beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    vaskaði vaskaða vaskaða vöskuðu vöskuðu vöskuðu
    accusative
    (þolfall)
    vaskaða vöskuðu vaskaða vöskuðu vöskuðu vöskuðu
    dative
    (þágufall)
    vaskaða vöskuðu vaskaða vöskuðu vöskuðu vöskuðu
    genitive
    (eignarfall)
    vaskaða vöskuðu vaskaða vöskuðu vöskuðu vöskuðu
    Derived terms

    Etymology 2

    Noun

    vaska

    1. inflection of vaskur:
      1. indefinite accusative plural
      2. indefinite genitive plural

    Latvian

    Noun

    vaska m

    1. genitive singular of vasks

    Norwegian Bokmål

    Alternative forms

    Verb

    vaska

    1. simple past of vaske
    2. past participle of vaske

    Norwegian Nynorsk

    Alternative forms

    Etymology

    From Old Norse vaska.

    Verb

    vaska (present tense vaskar, past tense vaska, past participle vaska, passive infinitive vaskast, present participle vaskande, imperative vaska/vask)

    1. to wash (something, someone, oneself (reflexive))

    Derived terms

    Descendants

    • Russenorsk: vaskom

    References

    Old Norse

    Etymology

      Inherited from Proto-Germanic *waskaną, ultimately from Proto-Indo-European *wed- (water; wet). Cognate with Old English wascan, Old Frisian waska, Old High German wascan, waskan, and Old Saxon waskan.

      Verb

      vaska (singular past indicative vaskaði, plural past indicative vǫskuðu, past participle vaskaðr)

      1. to wash

      Descendants

      Further reading

      • Zoëga, Geir T. (1910), “vaska”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive

      Swedish

      Etymology 1

        Inherited from Old Norse vaska, from Proto-Germanic *waskaną.

        Verb

        vaska (present vaskar, preterite vaskade, supine vaskat, imperative vaska)

        1. to wash
          Synonyms: tvätta, diska, rengöra, byka
        2. to separate gold from dirt and sand with a pan
          Har du någonsin vaskat guld?
          Have you ever washed gold?
        3. (informal) to get at valuable items or thoughts from an abundance of less interesting material
          Har du lyckats vaska fram något om den misstänkte?
          Have you been able to find something about the suspect (from all information available)?
        Conjugation
        Conjugation of vaska (weak)
        active passive
        infinitive vaska vaskas
        supine vaskat vaskats
        imperative vaska
        imper. plural1 vasken
        present past present past
        indicative vaskar vaskade vaskas vaskades
        ind. plural1 vaska vaskade vaskas vaskades
        subjunctive2 vaske vaskade vaskes vaskades
        present participle vaskande
        past participle vaskad

        1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

        Etymology 2

          From vask (sink) +‎ -a.

          Verb

          vaska (present vaskar, preterite vaskade, supine vaskat, imperative vaska)

          1. (slang) to buy (expensive) champagne (at a restaurant) and pour it (or have it poured) down the drain (to flaunt wealth)
          2. (slang, by extension) to buy anything and deliberately destroy it (to flaunt wealth)
          Conjugation
          Conjugation of vaska (weak)
          active passive
          infinitive vaska vaskas
          supine vaskat vaskats
          imperative vaska
          imper. plural1 vasken
          present past present past
          indicative vaskar vaskade vaskas vaskades
          ind. plural1 vaska vaskade vaskas vaskades
          subjunctive2 vaske vaskade vaskes vaskades
          present participle vaskande
          past participle vaskad

          1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

          See also
          • stekare (member of the upper class with flashy lifestyle)

          References

          Anagrams