varvar
Romanian
Etymology
Borrowed from Greek βάρβαρος (várvaros), from Ancient Greek βάρβαρος (bárbaros). Doublet of barbar.
Adjective
varvar m or n (feminine singular varvară, masculine plural varvari, feminine/neuter plural varvare)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | varvar | varvară | varvari | varvare | ||
| definite | varvarul | varvara | varvarii | varvarele | |||
| genitive- dative |
indefinite | varvar | varvare | varvari | varvare | ||
| definite | varvarului | varvarei | varvarilor | varvarelor | |||
Noun
varvar m (plural varvari)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | varvar | varvarul | varvari | varvarii |
| genitive-dative | varvar | varvarului | varvari | varvarilor |
| vocative | varvarule | varvarilor | ||
Swedish
Verb
varvar
- present indicative of varva