ulec

See also: uleć

Polish

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂ew

Proto-Balto-Slavic *au

Proto-Slavic *u

Proto-Slavic *u-

Old Polish u-

Polish u-

Polish lec

Polish ulec

From u- + lec.

ulec pf (imperfective ulegać)

(intransitive) to yield, to give way, to submit, to succumb [with dative ‘to something’]
(intransitive) to be subject to, to undergo [with dative ‘to something’]

Conjugation of *ulec* pf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		ulec
future tense	1^st	ulegnę			ulegniemy
	2^nd	ulegniesz			ulegniecie
	3^rd	ulegnie			ulegną
	impersonal	ulegnie się
past tense	1^st	uległem, -(e)m uległ	uległam, -(e)m uległa	uległom, -(e)m uległo	ulegliśmy, -(e)śmy ulegli	uległyśmy, -(e)śmy uległy
	2^nd	uległeś, -(e)ś uległ	uległaś, -(e)ś uległa	uległoś, -(e)ś uległo	ulegliście, -(e)ście ulegli	uległyście, -(e)ście uległy
	3^rd	uległ	uległa	uległo	ulegli	uległy
	impersonal	ulegnięto
conditional	1^st	uległbym, bym uległ	uległabym, bym uległa	uległobym, bym uległo	uleglibyśmy, byśmy ulegli	uległybyśmy, byśmy uległy
	2^nd	uległbyś, byś uległ	uległabyś, byś uległa	uległobyś, byś uległo	uleglibyście, byście ulegli	uległybyście, byście uległy
	3^rd	uległby, by uległ	uległaby, by uległa	uległoby, by uległo	ulegliby, by ulegli	uległyby, by uległy
	impersonal	ulegnięto by
imperative	1^st	niech ulegnę			ulegnijmy
	2^nd	ulegnij			ulegnijcie
	3^rd	niech ulegnie			niech ulegną
anterior adverbial participle		uległszy
verbal noun		ulegnięcie