tryb

tryb

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *dʰreybʰ-der.
Proto-Germanic *drībaną
Proto-West Germanic *drībander.
Middle High German trīben
Middle High German trīp
German Triebbor.
Polish tryb

    Borrowed from German Trieb.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈtrɘp/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘp
    • Syllabification: tryb

    Noun

    tryb m inan

    1. mode (rules of operation)
      tryb życia ― way of life
    2. (grammar) mood
      tryb oznajmujący, tryb orzekający ― indicative mood
      tryb przypuszczający ― conditional mood
      tryb rozkazujący ― imperative mood
      tryb łączący ― subjunctive mood
      tryb życzący ― optative mood
    3. (chiefly in the plural) cogwheel

    Declension

    Declension of tryb
    singular plural
    nominative tryb tryby
    genitive trybu trybów
    dative trybowi trybom
    accusative tryb tryby
    instrumental trybem trybami
    locative trybie trybach
    vocative trybie tryby

    Further reading

    • “tryb”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “tryb”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.