superfluus
Latin
Etymology
From superfluō (“to be superfluous”) + -us.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [sʊˈpɛr.fɫu.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [suˈpɛr.flu.us]
Adjective
superfluus (feminine superflua, neuter superfluum, adverb superfluō); first/second-declension adjective
- running over, overflowing
- (figuratively) superfluous, unnecessary
- (figuratively) that is left over, remaining
- (mathematics) abundant
- Isidore of Seville, Etymologies 3.5.9:
- Superflui sunt, quorum partes simul ductae plenitudinem suam excedunt, ut puta duodenarius. Habet enim partes quinque: duodecimam, quod est unum; sextam, quod duo; quartam, quod tria; tertiam, quod quattuor; dimidiam, quod sex. Unum enim et duo, et tria, et quattuor, et sex simul ducta XVI faciunt et longe a duodenario excedunt: sic et alii similes plurimi, ut duodevicesimus, et multi tales.
- Abundant numbers are those numbers whose factors added together produce a greater amount than the number itself, for instance twelve. It has five partitions: a twelfth part, which is one; a sixth, which is two; a fourth, which is three; a third, which is four; and a half part, which is six. One, two, three, four, and six added make 16 which greatly exceeds twelve: so likewise are many similar numbers, like eighteen, and many others.
- Superflui sunt, quorum partes simul ductae plenitudinem suam excedunt, ut puta duodenarius. Habet enim partes quinque: duodecimam, quod est unum; sextam, quod duo; quartam, quod tria; tertiam, quod quattuor; dimidiam, quod sex. Unum enim et duo, et tria, et quattuor, et sex simul ducta XVI faciunt et longe a duodenario excedunt: sic et alii similes plurimi, ut duodevicesimus, et multi tales.
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | superfluus | superflua | superfluum | superfluī | superfluae | superflua | |
| genitive | superfluī | superfluae | superfluī | superfluōrum | superfluārum | superfluōrum | |
| dative | superfluō | superfluae | superfluō | superfluīs | |||
| accusative | superfluum | superfluam | superfluum | superfluōs | superfluās | superflua | |
| ablative | superfluō | superfluā | superfluō | superfluīs | |||
| vocative | superflue | superflua | superfluum | superfluī | superfluae | superflua | |
Synonyms
- (superfluus): supervacāneus, supervacuus
Derived terms
Related terms
Descendants
References
- “superfluus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- "superfluus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “superfluus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.