Old Norse
Noun
sunr m (genitive sunar, dative syni, plural synir, accusative plural sunu)
- alternative form of sonr
Declension
Declension of sunr (strong u-stem)
| masculine
|
singular
|
plural
|
| indefinite
|
definite
|
indefinite
|
definite
|
| nominative
|
sunr
|
sunrinn
|
synir
|
synirnir
|
| accusative
|
sun
|
suninn
|
sunu
|
sununa
|
| dative
|
syni
|
syninum
|
sunum
|
sununum
|
| genitive
|
sunar
|
sunarins
|
suna
|
sunanna
|