substantival
English
Etymology
Etymology tree
From substantive + -al.
Pronunciation
- (US) IPA(key): /ˌsʌbstənˈtaɪvəl/
- Rhymes: -aɪvəl
Adjective
substantival (not comparable)
- (grammar) Of or pertaining to a substantive.
- Of or relating to physical substance; material.
Synonyms
- (grammar): substantive
Derived terms
Related terms
Translations
grammar — see also substantive
|
Romanian
Etymology
Borrowed from French substantival.
Adjective
substantival m or n (feminine singular substantivală, masculine plural substantivali, feminine/neuter plural substantivale)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | substantival | substantivală | substantivali | substantivale | ||
| definite | substantivalul | substantivala | substantivalii | substantivalele | |||
| genitive- dative |
indefinite | substantival | substantivale | substantivali | substantivale | ||
| definite | substantivalului | substantivalei | substantivalilor | substantivalelor | |||