sublimatio

sublimatio

Latin

Alternative forms

Etymology

    From sublīmō + -tiō.

    Noun

    sublīmātiō f (genitive sublīmātiōnis); third declension

    1. (chemistry, physics) sublimation
    2. (Medieval Latin) exaltation
      • 12th century, Peter Cellensis, “In Annuntiatione Dominica IV.”, in Sermones, sermon 25:
        Quam mirabile est Deum hominem fieri, tam grande est hominem in Deum assumi. Indicibilis est illa Dei exinanitio; ineffabilis est hominis sublimatio.
        It is as wonderful for God to be made man as it is great for man to be assumed into God. That emptying of God is inexpressible; the exaltation of man is ineffable.
    3. (Medieval Latin) accession to a throne
      • 1273, Rudolf I of Germany, Codex Epistolaris Rudolfi I. Rom. Regis, Epistolas CCXXX. Anecdotas Continens, published 1806, letter 4, page 5:
        qualiter in sublimationis nostrae principiis operata sit gratia Deitatis
        how the grace of the Divine nature was at work in the beginning of our accession

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative sublīmātiō sublīmātiōnēs
    genitive sublīmātiōnis sublīmātiōnum
    dative sublīmātiōnī sublīmātiōnibus
    accusative sublīmātiōnem sublīmātiōnēs
    ablative sublīmātiōne sublīmātiōnibus
    vocative sublīmātiō sublīmātiōnēs

    Descendants

    References