struna

struna

Czech

Etymology

Inherited from Old Czech struna, from Proto-Slavic *struna.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈstruna]
  • Audio:(file)

Noun

struna f

  1. string (of a musical instrument)

Declension

Further reading

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *struna.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈstru.na/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -una
    • Syllabification: stru‧na

    Noun

    struna f

    1. string (of a musical instrument)

    Declension

    Further reading

    • struna”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • struna”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *struna.

    Noun

    strȕna f (Cyrillic spelling стру̏на)

    1. string (of a musical instrument)
    2. horse-hair

    Declension

    Declension of struna
    singular plural
    nominative struna strune
    genitive strune struna
    dative struni strunama
    accusative strunu strune
    vocative struno strune
    locative struni strunama
    instrumental strunom strunama

    Slovak

    Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *struna.

    Pronunciation

    • IPA(key): /struna/, [ˈstruna]
    • Rhymes: -una
    • Hyphenation: stru‧na

    Noun

    struna f (relational adjective strunový or strunný, diminutive strunka or strunôčka)

    1. string (of a musical instrument)

    Declension

    Declension of struna
    (pattern žena)
    singularplural
    nominativestrunastruny
    genitivestrunystrún
    dativestrunestrunám
    accusativestrunustruny
    locativestrunestrunách
    instrumentalstrunoustrunami

    Further reading

    • struna”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026