spoit
Dalmatian
Etymology
Noun
spoit m
Romanian
Etymology
Past participle of spoi.
Adjective
spoit m or n (feminine singular spoită, masculine plural spoiți, feminine/neuter plural spoite)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | spoit | spoită | spoiți | spoite | ||
| definite | spoitul | spoita | spoiții | spoitele | |||
| genitive- dative |
indefinite | spoit | spoite | spoiți | spoite | ||
| definite | spoitului | spoitei | spoiților | spoitelor | |||
Scottish Gaelic
Noun
spoit
- genitive singular of spot